Ziek zijn in tijden van moederschap

De oplettende lezer was het vast al opgevallen: het is de laatste weken wel érg stil hier. Inderdaad heb ik nauwelijks meer geblogd en ben ik niet verder gekomen dan wat halfslachtige pogingen om een concept uit te werken. En dat heeft zo zijn reden, want ik voel me al weken niet fit. Niet ziek genoeg om in bed te liggen, maar vooral niet fit genoeg om iets anders te doen dan in de zetel hangen en enkel het hoognodige aan huishoudelijke- en opvoedkundige taken uit te voeren.  

0454ea4aac566d07d15892d0d61ae5b0

Eigenlijk gaat het niet: ziek zijn als moeder. Maar soms -of vaker- gebeurt dat toch. En dan moeten er hulptroepen worden ingeschakeld. In ploegendienst nog wel. Mijn mama is gekomen, Meneer V. is eerder naar huis gekomen, K. moest naar school terwijl hij zich eigenlijk ook niet lekker voelde… En dat allemaal om één ziek iemand te vervangen. Ik zou me er haast beter door gaan voelen.

STUDENT

Voor een student is lang ziek zijn al bijna even nefast als voor een moeder. U kan zich dus wel inbeelden wat voor een achterstand ik inmiddels heb opgebouwd op school én thuis. Op school hebben ze nog wel (een beetje) begrip voor de situatie, de kinderen echter hebben nul empathisch vermogen. Die voelen feilloos aan dat de grenzen wat verschuiven, de televisie wat vaker aan mag en de maaltijden beïnvloedbaarder worden. En terwijl thuis de stofwolken om mij heen dwarrelen door het gespring van de kinderen, piept mijn telefoon onophoudelijk door paniekerige berichtjes in de groeps-app van mijn klasgenoten. Gelukkig zorgt ziek zijn ook voor een coconnetje voor je gedachten, anders zou ik me nog druk gaan maken over mijn programma voor de komende weken.

INHALEN

Ja, ik verwacht, nee ik hoop, nee ik moet de komende weken op lichtsnelheid gaan werken om alles in te halen. Allez, een week lang niet stofzuigen in plaats van dagelijks, kan natuurlijk ook in één keer worden bijgewerkt en hoeft niet in zeven keer te gebeuren. Dat scheelt. Bovendien sta ik inmiddels ingeschreven voor een huishoudelijke hulp en krijg ik daar volgende week een intakegesprek. Ja, ik word een huisvrouw met een kuisvrouw, schoon toch?

Voor school heb ik wel wat uitstel gekregen voor sommige deadlines, maar uiteindelijk ga ik toch alles moeten afgeven in januari. Aangezien ik dan ook al examens en jury heb is nog verder uitstellen niet echt een optie, al geeft mijn lijf me op dit moment weinig andere keus. Echt vrolijk word ik niet van dit vooruitzicht.

BETERSCHAP

Maar: ik ben vastbesloten dat het bijna gedaan moet zijn met de spleen. De naderende winter, de kou, de donkerte en het gebrek aan licht zijn ook zeker van invloed op mijn algemene malaise. Het is al goed dat zondag de eerste adventskaars mag gaan branden en we langzaam richting de lichtjesfeesten gaan. Wat sparkling en een merry & bright gevoel kan ik nu wel gebruiken. Trouwens, dat ik “vastbesloten” ben is al het eerste teken van beterschap, want de afgelopen weken was er maar weinig dat mij kon triggeren.

Lichamelijk hoop ik er ook weer snel bovenop te krabbelen; ik heb alvast goede hoop. Een gezonde geest in een gezond lichaam, zoals de Romeinen dat zo mooi konden zeggen. Maar ja, zij hadden makkelijk praten, want zij hadden slaven om voor hen te werken!

ZIEKTEVERLOF

Ziekteverlof lijkt me, naast recht op loon, staken, pensioen en tijd voor jezelf, toch wel één van de belangrijkste redenen om te gaan werken buitenshuis. Een beetje zoals Pippi die naar school wilde gaan om vakantie te kunnen krijgen. Want ziek zijn met kindjes om je heen – dat is niet zo evident. Gaan werken heeft toch duidelijk zijn voordelen. Zeker als je niet kunt gaan.

 

Wat doen jullie als je ziek bent? Is er makkelijk hulp te organiseren of is het op je tanden bijten en wachten tot je beter bent?

Comments

comments

5 comments on “Ziek zijn in tijden van moederschap

  1. Hopelijk ben je er ondertussen al weer helemaal bovenop! Succes met de inhaalbeweging en met de aankomende examens (maar ook: genieten van de eerst nog aankomende kerstperiode 😉

  2. Ik ben gelukkig zelden ziek, want dat zou beslist voor een boel logistieke problemen zorgen. Vooral nu, omdat ik mijn middelste zoon vanwege een knieoperatie elke dag naar school moet rijden.

    1. En zo is er altijd wel wat waarom we niet ziek kunnen vallen. Beterschap voor je zoon en alle gezondheid voor jou!

Comments are closed.