#WhoMadeMyClothes # een uitgebuit historisch figuur

Zelfgemaakte kleding is hier maar een paar procent, eerlijk gekocht al een iets groter deel, maar veruit de meeste kinderkleding koop ik tweedehands. Niet alleen omdat ik me het absoluut niet kan permitteren om alles nieuw verantwoord te kopen, maar vooral omdat er al zóveel kinderkleding bestaat dat ik de bestaande kleding liever wil verslijten dan dat er nieuwe kleding wordt geproduceerd. Best idealistisch, al zeg ik het zelf, maar hoe haalbaar is dat en hoe pak ik dat aan?

Als ik het écht goed zou willen doen, dan zou ik uitsluitend tweedehands kopen. Er is namelijk zo’n kledingoverschot dat mensen het met vuilniszakken tegelijk in kledingcontainers gooien om er maar vanaf te raken. Ik ben echter een kritische consument die een eigenzinnige smaak heeft, en ik heb kinderen die ook steeds meer een eigen kledingmening beginnen te krijgen.

Vandaar dus dat ik ook nieuw koop – maar daar gaat het nu niet over.

TIJD EN GEDOE

Om maar meteen met de twee nadelen te beginnen: tweedehands shoppen kost tijd en het is soms best een gedoe. Ik kan niet zomaar een winkel ingaan, de juiste maat uit een stapel leuke shirts pakken, afrekenen en bezitten. Dat extra werk is meteen ook de reden waarom de kinderen niet eindeloos veel kleding hebben (behalve dan de dochter). Elk nadeel heeft zijn voordeel dus 😉

Het vraagt inderdaad meer planning om je aankopen tweedehands te doen, want je weet niet of je wel gaat vinden waar je naar op zoek bent. Wellicht moet je een paar keer terug naar een tweedehands winkel voor je het gewenste aantal stuks bij elkaar hebt weten te sprokkelen. Dat kost tijd. En gedoe.

Lang niet iedereen heeft daar de mogelijkheid toe.
Lang niet iedereen heeft daar zin in.
Lang niet iedereen wil gedragen kleren dragen.
Lang niet iedereen wil soms meer moeten betalen voor tweedehands dan voor nieuw van de discounter.
Lang niet iedereen wil iets anders dragen dan de rest.
Lang niet iedereen vindt het leuk om op zoek te gaan naar verborgen pareltjes tussen de niet-zo-parelige kleding.
Ik ook niet altijd. Lang niet altijd! Maar vaak wel.

Concrete tips over hoe en waar tweedehands kinderkleding kopen zal ik binnenkort uitwerken, als ik tijd heb. Voorlopig ben ik echter veel te druk met het bij elkaar sprokkelen van een gebruikte zomergarderobe voor de kinderen.

MERKEN

De bovenstaande foto getuigt niet echt van wat ik gisteren schreef over de tweedehands kleding: dure merken, fijne stoffen, goede kwaliteit en bijzondere prints. Het is wel: tweedehands kopen waar de zoon blij van wordt en wat hij graag zal dragen. Ook dat is duurzaam aankopen – en die andere criteria bewaar ik wel voor de vele kleedjes van de dochter!

Eerder schreef ik al over mijn idealen bij het kopen van tweedehands kleding. Het juiste merk hoort daar ook een beetje bij, maar tegelijk ook niet. Een etiket binnenin kan ik prima verdragen, maar aangezien ik ook belang hecht aan eerlijkheid uitdragen, letterlijk, wil ik liever geen groot merk aan de buitenkant van de kleding. I know, dat is een reputatiedingen van ‘kijk mij eens goed bezig zijn!’, maar imago is een gevoelig iets. #WhoMadeMyClothes? levert dan ook niet altijd het gewenste antwoord op.

Dat de tweedehands kleding die ik koop in het verleden is gemaakt door een slechtbetaalde arbeidster is een spijtige zaak, maar door de kleding een tweede leven te geven kan ik haar werk wel zo waardevol mogelijk maken. In die zin is tweedehands kopen dus zin geven aan het productieproces. Of geen ‘zin geven’, niet goedpraten, maar in elk geval zo dankbaar mogelijk zijn met het werk dat ze toch al heeft verricht.

Hierbij rijst dan de vraag: wat met ‘gewone’  kleding die je aankoopt voor je oudste en vervolgens doorgeeft aan je jongste? Dat is dan toch ook tweedehands? Klopt inderdaad, maar dat zou betekenen  dat eerlijke kinderkleding kopen helemaal niet meer ‘nodig’ zou zijn!
Duurzaam dilemma dit, alweer een!

Het is Fashion Revolution Week – een week waarin er extra aandacht wordt besteed aan de erbarmelijke werkomstandigheden in kledingfabrieken, naaiateliers en sweatshops. Draag je kleding eens binnenstebuiten – en toon de buitenwereld wie je kleding heeft gemaakt. Daar ben ik vet mee, met deze oneerlijke geproduceerde tweedehands kleding!

#WhoMadeYourClothes?

Comments

comments

2 comments on “#WhoMadeMyClothes # een uitgebuit historisch figuur

  1. Hier juist hetzelfde.
    En ja, da’s waar natuurlijk, tweedehands kopen kost meer tijd en energie. Soms denk ik wel: waarom doe ik het mezelf aan? Maar goed, ik kan niet anders (dan mijn principes volgen). Af en toe wel iets nieuws duurzaams, als ik het tweedehands niet vind.
    En het geeft me wel voldoening als ik wél echt iets leuks tweedehands vind :-).

Comments are closed.