Wankel evenwicht

Toen we deze vakantie gingen zwemmen in het meertje naast de camping, merkte Lief fijntjes op dat ik de enige was die een badpak droeg. De andere moeders droegen zelfverzekerd een bikini, ook als ze een duidelijk moederlijf hadden. Of ze ook zelfverzekerd zijn of alleen maar lijken weet ik niet, maar vanuit mijn projectie kwam het in elk geval over of ze zich zonder gêne bewogen. Mijn weerwoord was dat ik dan wel de enige in badpak was, maar ook de enige die 7 weken geleden was bevallen – jezelf verdedigen klinkt alsof je overtuigd bent van je gelijk, maar in mijn geval was het stiekem een harnas om me heen bouwen om in weg te kruipen…

Les Pierres Jaumâtres
Les Pierres Jaumâtres 

Natuurlijk ging het mij helemaal niet om dat een lelijk figuurcorrigerende geval van een grote Franse sportkledingketen, maar wel over je lekker in je vel zitten. Letterlijk – in dit geval. Het is een vertaling van je zeker voelen over wie je bent, over je goed voelen, over uitstralen dat je er mag zijn. Het is een antwoord op de vraag of je zelfvertrouwen hebt – of zo overtuigend doet alsof je het hebt, dat de buitenwereld gelooft dat je het hebt.

BASISGELUK

Onzekerheid en zelftwijfel is volkomen menselijk. Logisch ook, want het leven is ook onzeker. Leefomstandigheden kunnen van de ene op de andere dag veranderen, bewust of onbewust. De enige constante is dat jij er zelf altijd bij bent en er op moet zien te anticiperen. Misschien is het een geruststellende gedachte dat uit onderzoek is gebleken dat je persoonlijke geluksbalans uiteindelijk altijd weer in evenwicht komt – of je nu getroffen wordt door een heel grote meevaller of door groot ongeluk. Het lijkt me een onvoorstelbaar gegeven, zeker in het geval van ongeluk, maar blijkbaar is de mens zo veerkrachtig dat men vroeg of laat toch terugveert naar zijn persoonlijke niveau van basisgeluk.

(tijdens het schrijven van dit artikel las ik bovenstaande alinea terug en bedacht dat het ook wel tekenend is dat ik ervan uitga dat de kans dat ik te maken krijg met een tegenvaller groter is dan dat ik de lotto win – al heeft dat laatste er misschien ook mee te maken dat ik niet meespeel….)

Het zijn niet alleen de levensomstandigheden die variabele zijn, je kan ook niet voorspellen hoe mensen reageren op jouw anticipatie. Maar een deel van je geluk is afhankelijk van je eigen inspanningen – je hebt wel invloed maar geen controle. Niet gek dus, dat af en toe twijfel aan de wereld en jezelf menselijk is.

Zelftwijfel is dus menselijk, en hoeft ook niet per se negatief te zijn. Zelftwijfelaars zijn kritisch over zichzelf en hun vaardigheden, en dat kan juist ook voor vooruitgang zorgen. Anders wordt het wanneer (zelf-)twijfel zo verlammend gaat werken dat het je belemmert in je doen en laten – en als “doen” “laten” wordt.

ZELFTWIJFEL

Onzekerheid is een vrij breed begrip. Je kan overal onzeker over zijn: over je vaardigheden, maar ook over je waardigheid – of je er mag zijn als mens. Dat samen bepaalt je zelfvertrouwen. Behalve je zelfvertrouwen is er ook nog de onzekerheid over de toekomst, over de keuzes die je maakt en de reacties van andere mensen. En wat doe je met die onzekerheden: zet je een stapje terug of bluf je jezelf eruit?

Er is een grens aan leven en functioneren in onzekerheid, maar waar die grens ligt is voor iedereen anders. Als het ervoor zorgt dat je niet volluit durft te leven, als je je doelen niet meer bereikt of als het je aantast in je mens-zijn wordt het een probleem.

WANKEL EVENWICHT

Ik ben een twijfelaar. Over alles, bijna alles. Al gaat het over of ik wel of niet naar dat ene concert zal gaan – vaak twijfel ik zo lang dat de tickets al zijn uitverkocht, de aanbieding al voorbij is of het seizoen al verlopen is. Bij dergelijk aankopen (niet dus) is het vaak alleen maar een voordeel dat ik uiteindelijk toch niet overga tot kopen, maar lastiger wordt het als het over belangrijke beslissingen gaat.

(Al heb ik nog altijd spijt dat ik niet naar een van laatste dansvoorstellingen van Pina Bausch ben gegaan omdat ik het te duur vond. Nu kan het niet meer, want nu is ze dood.
Tip: ga altijd naar voorstellingen van oude mensen, want wie weet krijg je geen tweede kans. Gelukkig heb ik een van mijn andere helden wel een paar keer mogen horen spreken)

Als ik twijfel over twee dingen die ik mogelijk zal gaan koken ’s avonds, vraag ik vaak Meneer V. wat hij wil eten. Kiest hij niet wat ik eigenlijk in gedachten had (ik had dus stiekem toch al gekozen!) dan maak ik vaak toch wat ik zelf wilde. Is mijn twijfel dan niet meer een vraag om bevestig dan help-ik-weet-het-niet-twijfel?

Durf ik wel ergens écht voor te gaan? Wie ben je nog, als je het zelf niet eens weet? Chronisch gebrek aan zelfvertrouwen werkt vervreemdend en verlammend. Voor mij is is het zoeken naar zelfvertrouwen hebben en gelukkig zijn een wankel evenwicht – waarin ik stel dat die twee begrippen voor mij synoniemen zijn van elkaar.

Ben ik dan ongelukkig? Nee, zeker niet! Er is alleen nog wel een groot, grijs gebied tussen ongelukkig zijn en geloven in jezelf.

BLOG

Is dit wel interessant genoeg? Willen mensen dit wel lezen? Voor mij werkt twijfel verlammend – dat zien jullie wel aan de blogstiltes die hier af en toe losbarsten. Als ik twijfel, bekijk ik dingen van verschillende kanten en probeer ik het perspectief van de ander in te nemen. Ik probeer me in te leven in hoe lezers het zien, al houden anderen er soms een heel andere mening op na.

Schaamte kan niet goed tegen de spotlights, dus misschien is het wel veel vruchtbaarder om mijn twijfels gewoon laat zien. De webwereld is toch al een verzamelplek van verbloemde gevoelens en showen met succeses… En wellicht gaan de scherpe randen er af als ik mijn onzekerheid laat zien. Want als ik er over schrijf, krijg ik het in mijn macht en word ik wellicht de baas over datgene dat mij aan het wankelen brengt. Misschien hè, ik weet het niet zeker!

Morgen vertel ik er meer over: over zelftwijfel tijdens het bloggen én heb ik blognieuws. Ik moet immers knopen doorhakken en durven kiezen!

Vanaf donderdag ga ik dan weer over op de orde van de dag en zal ik vertellen over alle successen van afgelopen vakantie ;-). Ik heb tenslotte een eigen domein waarop ik ongegeneerd mag stoefen!

Ben jij zelfverzekerd? Welke omstandigheden maken dat je je zo voelt? Wie of wat heeft daar invloed op?

p.s. Nog even over dat badpak: er zijn ook sexy en stijlvolle badpakken te koop. Ooit zal ik me er een aanschaffen, als ik ben afgevallen, uitgeslapen en me waardevol genoeg voel om geld uit te geven aan iets dat eigenlijk helemaal niet wil hebben.

Comments

comments