Verjaardagsbrief aan de 9-jarige S.

Lieve, liefste S.

Mensen, mensen, 9 jaar…
Dat is afgerond 10. Een tiener! Bijna.
Dat is vooral ook de helft van 18 – de leeftijd waarop je volwassen zal zijn. Ik herinner me je geboorte als de dag van gisteren, en over even lange tijd ben je geen kind meer maar een man (en ik oud).
De komende 365 dagen ben je echter nog 9 jaar, gelukkig maar.

8 jaar zijn was niet makkelijk voor je. Een 8-jarige hebben was ook niet makkelijk voor mij.
Het was een jaar van grote veranderingen, met als allergrootste hoogtepunt de geboorte van babybroertje F. Het is bijzonder om te zien hoe gek je bent op je hem, ‘het mooiste menneke’, zoals je hem liefkozend noemt. Eerlijk gezegd was ik best bang voor je reactie op een kleine baby, gezien je gedrag naar je andere broertje en zusje, maar die zorg was totaal overbodig. Jullie zijn de beste vrienden, en je doet echt, écht heel leuk tegen hem. Zalig!

Minder geslaagd was het afgelopen jaar op school… Of eigenlijk is dat een understatement. Helaas.
Jullie hebben een drukke klas, veel jongens, haantjes. Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden werd er afgelopen schooljaar veel gewisseld met juffen en was het niet voor iedereen makkelijk om te weten hoe jij in elkaar zit. Ik begrijp je ook niet altijd. Jij jezelf nog minder. Zo gek is het dus niet, maar wel confronterend en gevoelig.

Het is ook in deze periode dat al je vaste vrienden (al is vrienden een groot woord voor je) van school zijn veranderd. Ook dit is een ongelukkige loop van omstandigheden waarbij het één niet altijd te maken heeft gehad met het ander, maar alles bij elkaar waren het wel een heleboel ongelukken en een heleboel omstandigheden. Dat eiste zijn tol bij jou, en vervolgens bij ons als thuisfront waar we letterlijk de klappen moesten opvangen. Gelukkig is de klas inmiddels weer op je rails, heb je na uren overleg en gepieker toch kinderen kunnen verzinnen voor je verjaardagsfeestje en houden de nieuwe juffen een extra oogje in het zeil. Ik heb dan ook alle vertrouwen in het korte restje van je derde leerjaar.

Een andere grote verandering is dat je een zeescout bent geworden, en wat voor een! Letterlijk ‘Den Eén’, iets waar je heel trots op bent. En wij zijn fier op jou, want wat heeft het je veel gebracht (en gekost, dat ook). De eerste stap was al dat je daar naar toe ging zonder iemand te kennen, maar je hebt het gedaan. In deze uitsluitend mannelijke vereniging word je op een manier uitgedaagd die ik nooit van je zou vragen. Je doet dingen die je nooit op school zou leren. Je word aangepakt op een manier die oma zou doen huiveren. Maar het werkt (soms). Je verlegt er je grenzen (en er wordt soms over gegaan). Je geniet (meestal). Je ontwikkelt een kant van jezelf die door het gepamper om je heen anders misschien lang verborgen zou zijn gebleven. Tegelijk ben ik je leiding intens dankbaar dat ze zo open staan voor jouw eigenaardigheden en de tips die ik hen daarover geef. Ahoi mannen!

3 x 3 = 9, en met bovengenoemde 3 grote veranderingen afgelopen jaar heb je eigenlijk al meer hebben meegemaakt dan in een gemiddelde aflevering van een soap. Gelukkig kan je zelf rekenen als de beste, al kost het vaak moeite om moed op te brengen om aan je huiswerk te beginnen. Rekenen is dan steeds het eerste dat je doet, want dat is jouw dada. Met dank aan je technische vader (en technische moeder in spé) sprint je zo door de sommen. Hoezee!

Leren lezen was een ware duurloop, maar ook daar heb je inmiddels al je doelen gehaald. Door de toch wel saaie AVI-boekjes te vervangen door een moppenboek (korte tekst en dan heb je een grap!) en vooral door de hype van De Waanzinnige Boomhut ben je een echte lezer geworden. Mijn moederlezershart maakt een vreugdedansje elke keer als je komt melden dat je het volgende voel van de serie nodig hebt. “Nodig” ja, want ik ben zó blij dat je ze graag leest dat ik met liefde de hele collectie voor je opkoop. Niet als cadeautje, maar omdat ik vind dat boeken altijd ter beschikking moeten zijn. Duurloop geslaagd.

En hoewel je veel van sprinten en hardlopen houdt, is zwemmen je nieuwe favoriete sport geworden. Het ene na het andere brevet heb je gehaald afgelopen jaar, en je hebt er nog altijd veel plezier in. Heel goed jongen, ‘Just Keep Swimming’, zei je idool Dory al, en zeker een zeescout kan niet goed genoeg getraind zijn! Het is dan wel niet de bedoeling dat er gezwommen wordt bij jullie zeillessen, maar toch…

Zeillessen, ja, eindelijk! Een vaderschapstest is hierdoor definitief overbodig, want je hebt duidelijk het plezier, het enthousiasme en de aanleg van je vaderskant (en van je moeder, toen ze nog tijd nam om het water op te gaan). Hoera voor zeilen dus, nóg leuker dan zwemmen.

Alles bij elkaar waren er veel fijne moment tijdens je 9de jaar lieve S. Een jaar vol veranderingen, wendingen, dalen en stijgende lijnen. Je noemde jezelf laatst al een tovenaar: je hebt immers mij mama gemaakt, papa papa, oma oma, opa opa, mijn broer en zussen oom en tantes. Als dat geen toveren is…

Zo is het jongen, en of je nu 9 word of 100: je bent en blijft altijd de oudste. Een bijzondere positie in het gezin, maar “het is een bijzondere kind, en dat is-ie.”

Dikke verjaardagskus, mama

Comments

comments

One thought on “Verjaardagsbrief aan de 9-jarige S.

Comments are closed.