Poëzievenster in het trappenhuis

In de maneschijn, in de maneschijn, klom ik in mijn onderbroek langs het raamkozijn…
Heel erg zichtbaar, in het verlichte trappenhuis, langs het grote raam. Dichter bij de achterburen dan bij mijn eigen man (een paar nachten per week toch, want hij werkt Ver Weg). Ik voelde me niet prettig, zo in de etalage, ’s nachts, als het buiten donker was en binnen scheen het ganglicht. De verdieping van de kinderen leidt langs het raamkozijn. Nu is het bestickerd, en zie, ik ben niet meer zichtbaar. 

Ons trappenhuis is groot, heel hoog en vooral vergane glorie. Renoveren heeft geen prioriteit, we vervingen enkel het raamkozijn. Het staat wel op de planning, voor ooit, als we weer wat energie hebben en ’s nachts wat beter slapen. Het zal alleen maar esthetische vooruitgang zal zijn, het wooncomfort zal er geen stap door verbeteren. Hoogstens zal mijn humeur opknappen, want die afbladderende bezetting doet na 6 jaar innerlijk heel wat stof opwaaien. Ooit komt het wel goed, maar eerst dat raamkozijn.

VERGANE GLORIE

Wanneer ik ’s nachts de trap opga, in mijn onderbroek, mijn humeur licht ontvlambaar, mijn haar ontploft – dan loop ik in de schijnwerpers, de slaap uit mijn ogen wrijvend. Heel burlesque.

Wanneer ik ’s nachts de trap afga, in mijn onderbroek, dan draag ik altijd wat. Een kind. Een nachtmerrie. Een volgespuugde emmer. Een natgeplast laken. Een knuffel die niet meer welkom is. De wallen onder mijn ogen hebben dan de zwaartekracht mee. Heel burlesque.

Vergane glorie, zo voel ik mij dan. ’s Nachts, op de trap.
Maar mijn onderbroek, die is nieuw. Ze lijkt nu wel van kant, door het gefragmenteerde beeld van uitgesneden letters. Heel burlesque.

       

Dit gedicht schreef ik zittend aan het vensterglas, starend in de verte.
Eén raam leesbaar voor ons, één voor de achterburen. Dan hebben zij ook iets om naar te kijken nu we ’s nachts niet meer zichtbaar bewegen. Een helverlichte etalage geüpgraded naar een poëziegalerij. Goed verlicht, voor een goed zicht.

Ik wens jullie een dag vol zonneschijn en klarende luchten. Hier giet het.

Comments

comments

11 comments on “Poëzievenster in het trappenhuis

    1. Deze zijn via het werk van mijn man afgedrukt, maar als je zoekt op ‘stickers drukken’ dan zal j heel wat bedrijven vinden die dat kunnen doen.

Comments are closed.