Ook elimineren kan je leren

Ontspullen lijkt het nieuwe verzamelen te zijn, als we social media, tijdschriften en boeken mogen geloven. Opruimgoeroe’s zijn de messiassen van de moderne tijd, wegwerkboeken de nieuwe inspiratiegidsen en organisatiecursussen het nieuwe zumba. Allemaal nieuw, nieuw, nieuw. Net zo nieuw als alle spullen/ kleding/ gadgets / anderszins die in tassen vol tegelijk door de winkelstraten worden gesjouwd – en worden geshowd via diezelfde social media. 

bruidstaart

Ik schreef er al eerder over: het opruimen en ontspullen van ons huis. Als doel had ik toen om tegen de geboorte van de babyman “klaar” te zijn. Dat doel heb ik redelijk gehaald, althans, ik ben het hele huis rond geweest, alle kasten zijn uitgemest en alle spullen zijn nog eens door mijn handen gegaan. Een deel daarvan heeft de selectieprocedure niet gehaald en is naar een andere bestemming vertrokken. Mission completed?

POSTNATALE NESTELDRANG

Ik had  onmogelijk tijd om toe te geven aan nesteldrang vóór de geboorte van F. Hoewel ik toen heel veel heb opgeruimd, weggedaan of een vaste plek heb gegeven in huis, is er nog veel te veel overgebleven. “Te veel” naar mijn zin in elk geval. Nu F. ruim 4 maanden is, is de postnatale nesteldrang in alle hevigheid toegeslagen en ben ik als een verslaafde aan het ontspullen.

F. is definitief mijn laatste baby, en dat is goed zo. Ooit zal er wel een tijd komen dat ik weer verlang naar zo’n klein hummeltje op mijn schoot, aan de borst, in de doek, in mijn leven. Momenteel héb ik dat dat echter al, dus om het verlangen in de toekomst de kop in te drukken gaan alle babyspullen waar hij te groot voor is geworden onmiddellijk de deur uit. De zelfgebreide kleertje van oma bewaar ik nog voor mijn zussen, maar verder gaat alles onherroepelijk in de verkoop of wordt weggegeven. Wanneer ik dan, over een jaar of wat, last heb van rammelende eierstokken, dan zit ik in elk geval niet met dozen vol oh-zo-schattige-babybagage. Letterlijk.

BAGAGE

Oké, ik sleep de inboedel van ons huis niet fysiek met me mee – hoewel ik soms wel dat gevoel heb als ik mijn uitpuilende bakfiets door de stad manoeuvreer – maar ik heb er steeds meer last van dat de spullen ook in mijn hoofd komen te zitten.

Naast het materiële bestaat bagage namelijk ook uit het mentale plunje. Of vooral eigenlijk, want het hele verhaal van minimaliseren draait in feite om … het verhaal. Jeugdherinneringen, souvenirs van reizen, erkenningen van vriendschap, ambities van (niet) afgemaakte studies, ooit op te pakken hobby’s, later-als-tijd-heb’s of leuk-voor-de-(klein-)kinderen later. Alles heeft een verhaal, maar meestal een verhaal van verleden of toekomst. En ik leef NU.

Voor sentimentele mutsen zoals ik is het verhaal belangrijk – en het voorwerp stiekem ook. Een overbodige stoel van de Zweedse meubelgigant is nu eenmaal makkelijker om afstand van te doen dan van een stoel die je hebt geërfd van een lieve oudtante. En laat ik nu nét alleen maar zulke spullen hebben, omdat ik nu eenmaal hou van  spullen met … een verhaal.

Mijn persoonlijke uitdaging bestaat er dan ook uit om te beseffen dat het verhaal in mijn hoofd blijft, ook al is het voorwerp weg geëlimineerd. Want elimineren, dat is precies waar ik mee bezig ben.

VOORJAARS NAJAARSSCHOONMAAK

Het idee van een voorjaarsschoonmaak snap ik wel: na een hele winter binnen gezeten te hebben (ahum) je huis een flinke opruim- en poetsbeurt te geven en komaf te maken met de donkere dagen binnen. Fris moet het zijn, als de dagen langer en warmer worden!

Logischer vind ik het echter om me juist op deze manier voor te bereiden op de periode dat we veel meer met z’n allen binnen zullen zijn. De kinderen moeten hun energie kwijt kunnen, óók als het buiten keihard regent. Ik weet wel dat er gezegd wordt dat er geen slecht weer bestaat, maar enkel slechte kleding, maar dat geldt niet voor mensen zonder tuin. De kinderen naar buiten sturen gaat namelijk enkel als ik meega, en ik vind het niet zo aantrekkelijk om met de baby in de gietende regen te staan koukleumen in een drijfnat park. Binnenblijven dus, als het weer te slecht is als mama geen zin heeft!

Dat dus, en de feestdagen die er weer aankomen met de bijbehorende cadeaus: reden genoeg om eens flink huis te houden en opnieuw te elimineren in onze bezittingen. Want ruimte om je heen hebben is kostbaar. En het geeft enorm veel rust als de kinderen door het huis galopperen en je niet bang hoeft te zijn dat ze de stoel van je lieve oudtante als lijdend voorwerp inzetten in hun spel.

OOK ELIMINEREN KAN JE LEREN

Mijn persoonlijke struggles zijn een verhaal (jaja) apart, maar de essentie van elimineren is me volledig duidelijk. In theorie: het gaat er niet om wat je wegdoet, maar om wat blijft.

bruiloft-g-b-9927

Het treffendste voorbeeld daarvan vind ik het symbool van onze bruidstaart: we hebben met z’n allen enorm genoten van alle opsmuk van de taart, ze was heerlijk, maar bewaren heeft geen zin.

bruiloft-g-b2-3536

Wat overblijft is de herinnering, en de liefde voor elkaar. Oooh, dit klinkt nog zoetsappiger dan het hele overvloedige taartenbuffet bij elkaar, maar uiteindelijk is het wel dat waar het over gaat… Het bruidpaartje bewaar ik dan ook als symbool voor hiervan. Het gaat er niet over wat je wegdoet, maar om wat blijft.

taartenbuffet

De eerste concrete tip die ik al wil meegeven: schrijf geen blogposts met foto’s van je bruidstaart als je ondertussen zit te lunchen met een bruine boterham met appelstroop. Dat maakt het hele verhaal net iets minder geloofwaardig voor jezelf en wil je alleen maar dat die taart niet op zou zijn!

Hoe goed ben jij in elimineren? Wat zijn jouw valkuilen en succesverhalen?

 

Comments

comments