Na 12,5 jaar koper, begint het groen uit te slaan…

Het is een abstracte titel die meteen al een leugen bevat: we zijn helemaal geen 12,5 jaar getrouwd! Niks koperen bruiloft gisteren, daarvoor zullen we nog 11 jaar moeten wachten. Of nee, niet wachten, maar werken. Genieten. Hobbels nemen. Doorrazen. Verstillen. Beseffen wat we hebben. Wat we willen. Waar we staan en waar we naar toe gaan.

koperen bruiloft

Geen koperen bruiloft gisteren, maar wel een koperen samenzijn. Telt dat ook, 12,5 jaar verkering? Of vervalt de verkering als je in het huwelijksbootje stapt? In elk geval blijf ik doortellen, want ik wil die gouden, diamanten en platina huwelijksverjaardag ook nog graag meemaken. Onszelf een béétje rijk rekenen is daarvoor wel nodig. Of zou dat ongeluk brengen, liegen over je huwelijkse staat?

Ik had ook een cadeautje, een symbolisch gebaar. Dierproefvrij en biologisch. Natuurlijk, ik heb gekozen. Na 12,5 jaar begint het koper groen uit te slaan, precies zoals het hoort ;-), geheel natuurlijk!

Nee hoor, dat is een grapje – als rectificatie dat hij duurzaamheid niet belangrijk zou vinden. Hij, die tegenwoordig zelfs de herbruikbare broodzak meeneemt naar een onbekende bakker om daar de bakkersvrouw te overtuigen van de afvalvermindering. Hij, die steeds vaker een katoenen totebag gebruikt als hij boodschappen gaat doen. Hij, die tweedehands kleding heeft leren kennen en waarderen. Hij, die door het schilderen van onze tuinmuren vorige week heeft gezorgd voor 10 vierkante meter extra groen in de wijk. Hij, die veel veranderd is op dat vlak – mee veranderd, tijdens mijn zoektocht naar de verwezenlijking van oude idealen.

We zijn na zoveel tijd niet meer wie we waren. Dat hoeft ook niet, tijd en gebeurtenissen vormen mensen. Relaties veranderen, want mensen zijn relaties. Zelfs koper lijkt te veranderen, maar diep vanbinnen is het hart nog steeds van hetzelfde edelmetaal.

Het beste wat ik ooit gedaan heb is in het huwelijksbootje stappen met een scheepsbouwkundige.

*Dit zijn fragmenten uit een brief die ik mijn lief schreef. Alles wat té persoonlijk is heb ik eruit geknipt, maar omdat ik hou van kwetsbaarheid wil ik een ode aan de liefde brengen. Lang samenzijn is tenslotte de puurste vorm van duurzaamheid: duursamen.

Comments

comments

6 comments on “Na 12,5 jaar koper, begint het groen uit te slaan…

  1. Proficiat! Zo schoon. Wij zijn intussen 14 jaar samen, maar ik zou zelfs niet weten welke materie dat is, net omdat dat bij huwelijken gebruikt wordt waarschijnlijk en wij net bewust niet getrouwd zijn. 🙂
    gerhilde maakt onlangs geplaatst…Gestrikt!My Profile

  2. Jij kunt écht mooi schrijven! Gefeliciteerd met jullie 12,5 jaar samen! Ik vind niet dat verkering vervalt na een huwelijk, dus gewoon lekker vieren 😉

  3. Mooi!
    Het cadeautje, maar vooral de brief.
    En ik blijf ook doortellen, hoor. 15 jaar samen, waarvan de helft getrouwd, kan ik nu zeggen, da’s wel gemakkelijk :-).

Comments are closed.