Moederdag voor professionals

Moederdag vandaag! Eén van de twee moederdagen per jaar, zoals dat in België wordt gevierd. Ik pleit eigenlijk voor een derde: één moederkesdag per jaar per kind, of is dat te veel gevraagd? Ik ben tenslotte fulltime moeder – de kinderen verschaffen mij werkgelegenheid en vormen mijn carrière: ik ben professional.

IMG_5397

STUDENT

Vandaag heb ik nog eens goed in de praktijk kunnen brengen wat ‘moederdag’ betekent. De man des huizes was afwezig dit weekend, dus de kinderen waren op mij aangewezen. Tijdens de nachtvoeding van de jongste, de ochtendruzie van de twee jongens en het tripje naar de bakker voor een feestontbijt. Het was vanmorgen een gewone mama-zorgdag, zoals het dat al zeven jaar lang (bijna) elke dag is geweest. Al is het niet altijd even vanzelfsprekend…

Ik studeerde nog toen S. werd geboren. 24 was ik, maar ik voelde me net een tienermoeder omdat ik dus nog op school zat. Van één van de proffen kreeg ik zelfs de vraag ‘of er ook een vader bij hoorde?’, toen ik zei dat ik zwanger was. Het is dat ik zo van de jaren ’50 hou, anders zou ik me behoorlijk gekwetst gevoeld hebben.

Uiteindelijk ben ik met mijn studie gestopt, heb ik met diezelfde vader nog twee kinderen gekregen en inmiddels ben ik weer gaan studeren. Ik ben nog steeds een ongetrouwde, studerende mama.

THUISBLIJFMAMA

Voor mij is het thuisblijven met de kinderen dus geen bewuste stap geweest: ik ben er als het ware ingerold. De stap om bijvoorbeeld van twee naar één inkomen te gaan hebben we nooit hoeven nemen, dat heeft het thuisblijf-moederschap wel vergemakkelijkt. Plus natuurlijk dat Meneer V. genoeg verdient om ons deze situatie te permitteren.

En hoewel ik er ingerold ben, is het toch niet zo toevallig allemaal. Opgegroeid in een gezin waar de mama er altijd voor de kinderen was, had ik een voorbeeld zoals ik het ook wilde doen. Ik wil dat de kinderen hun eerste jaren een vaste hoofdverzorger hebben, omdat ik dat enorm belangrijk vind. En nee, dit is geen pleidooi dat iedere moeder (of vader) haar/zijn baan moet opgeven om thuis te blijven, maar het is een keuze die wij gemaakt hebben.

Soms is het thuisblijven geweldig ontspannend – zoals eergisteren, toen ik heel de namiddag in een zonnige speeltuin met een andere mama heb zitten babbelen terwijl de kinderen speelden. En soms voel ik me letterlijk een pakezel, als ik door de regen fiets met drie jengelende kinderen en een bak vol boodschappen. Maar iedereen heeft goede en slechte dagen op het werk, toch?

IMG_0265
mama ik hou van jou kus van simon mama ik ben blij dat je niet op de titanic was

ROLVERDELING

De rolverdeling die wij hebben is ouderwets te noemen, maar zijn de jaren ’50 niet juist hartstikke hip? Retro is helemaal in – en wij doen mee. Het gevolg is wel dat S. er wat seksistische opvattingen door heeft gevormd: ‘Autorijden is niks voor vrouwen‘, en ‘vrouwen drinken geen koffie‘.  Hij wil later papa worden, want “die zijn stoer”. K. wil liever mama worden, want “die zorgen altijd”.

Zucht. Ik geloof dat ik toch wat extra aandacht aan de opvoeding moet spenderen, als ik dit zo hoor.

Of aan mezelf – mama is tenslotte ook nog student in bijberoep.

Hoe vier jij moederdag vandaag? Als moeder of als kind? Of helemaal niet?

Comments

comments