Moderne tradities

Afgelopen weekend maakte ik twee adventskransen voor de klassen van de kinderen. Dit deed ik op de traditionele manier: een strokrans omwonden met (dennen-)groen. versierd met hulst en uiteraard met vier kaarsen. Zo kunnen de kinderen op school aftellen naar kerst, en laten de juffen elke week een extra kaars branden om aan te geven dat het lichtfeest weer een zondag dichterbij is gekomen. Dit is precies wat ik thuis ook wil overbrengen, maar dan wel met een adventskrans 2.0. Temidden van de Sinterklaashectiek kijken we vooruit en staan we stil bij wat komen gaat.

design adventskrans

De houten kralen kocht ik al jaren geleden voor dit project, maar zoals wel vaker het geval is bij mij bleven ze veel te lang liggen voor ik in actie schoot. Ik bedoel, voordat ik Meneer V. de opdracht gaf om alle kralen te doorboren zodat ik ze aan een draad kon rijgen. Zo kan ik de slinger elk jaar opnieuw aanrijgen, afhankelijk van op welke dag kerst valt. De vier zondagen voor kerst zijn gesymboliseerd door de kaarsen, op de andere dagen maken we het verstrijken van de tijd tastbaar door er een dennentakje in te steken. Nog 26 dagen te gaan.

ADVENT

Sinterklaas is met al zijn uitbundige overdaad een alles prikkelend feest. Cadeautjes, snoepgoed, spanning, feest, muziek, maar ook uitkijken, verlangen en benieuwd zijn naar het wonder van 6 december. We kunnen nog eens gek doen, we worden in gedichten nog eens geconfronteerd met het afgelopen jaar en op humoristische wijze gewezen op verbeterpuntjes voor komend jaar. Het is een storm voor de stilte van de adventstijd.

Na 6 december stoomt Sint weer terug naar Spanje om uit te blazen van alle hectiek, maar het is niet de bedoeling dat wij ineens doorstomen naar het volgende spektakel. De Sinterklaasspullen thuis ruim ik direct op, maar ik wacht nog met het huis versieren voor het kerstfeest. Eerst is er rust nodig, recuperatietijd. Voor mij, maar zeker ook voor de kinderen. Alle prikkels moeten moeten verwerkt, en dat gaat niet altijd even harmonisch in ons huishouden….

Nog even hebben we de tijd om tot rust te komen, net als de natuur in onszelf te keren. De kinderhanden zijn goed gevuld door Sinterklaas, ze zijn volgepropt met indrukken en chocola en hopelijk dragen ze deze tevredenheid nog even met hen mee. In elk geval tot kerst, liefst langer. Minimaal tot de volgende dag in elk geval.

Ik zou hen willen bijbrengen dat ze tevreden zijn met wat ze hebben gekregen, dat anderen het minder goed hebben dan zij, dat ze delen wat ze hebben – al wordt er vaak om het meest banale Legostukje nog geruziet. Maar aftellen naar kerstmis is méér dan enkel aftellen naar de volgende cadeautjesronde. Het is een weg van openstellen naar onszelf en proberen te leven vanuit het hart in plaats vanuit de hebberige wil. In ons hart komen de wil, het denken en voelen samen.

ADVENTSKRANS

Vroeger, toen ik nog op de lagere school zat, voelde de advent inderdaad als het inademen in het jaarritme. De (traditionele) adventskrans hing met blauwe linten boven onze keukentafel, en ’s avonds na het eten mochten de kaarsen aan – afhankelijk van de week één, twee, drie of vier. Het elektrisch licht ging uit, en met heel het gezin zongen we adventsliedjes. Zo’n romantisch beeld, #childhoodunplugged… Linus is er niks bij!

In mijn gezin is dit totaal niet haalbaar: mijn kinderen zijn te druk, mijn man te afwezig en mijn plafond te hoog. Iets minder nostalgisch maar nog steeds functioneel is mijn adventskransslinger, waar de kinderen elke dag een dennentakje in een kraal mogen steken.

design adventskrans

Nu lijkt het misschien alsof er met kerst heel wat staat te gebeuren, maar dat valt wel mee. Sterker nog, ik weet nog niet eens wat we gaan doen. In elk geval krijgen ze nauwelijks cadeautjes, hebben we geen kerstbuffet en gaan we niet naar de kerk…

TRADITIES

Steeds vaker heb ik het gevoel dat ik pas bij het vierde kind loskom van mijn kindertijd en op zoek ben gegaan naar eigen gezinstradities. Dit klinkt wat paradoxaal, op zoek gaan naar tradities, maar ik probeer er nu mijn eigen draai aan te geven in plaats van een slap aftreksel te presenteren van hoe wij het vroeger thuis deden. Tegenwoordig zou mijn kindertijd de hashtack #childhoodunplugged meekrijgen, vroeger noemden ze ons echter sofen. In elk geval heb ik het idee dat het vroeger thuis allemaal precies was zoals het moest zijn, wat betreft de jaarfeesten toch. Of misschien maken dingen al snel indruk op kinderen. Of misschien had mijn moeder ook pas bij mij (nr. 3) door hoe ze feesten wilden vieren. Dat kan natuurlijk ook.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

KERSTMIS

Behalve de adventsslinger zijn de kinderen echter nog helemaal niet bezig met kerst, want a) Sinterklaas is al volgende week! b) Sinterklaas brengt cadeautjes! en c) wat doe je eigenlijk met kerst?!

Maar toch… we tellen af met de adventsslinger, Ostheimer Jozelf en Maria zijn op weg naar Bethlehem en de kribbe staat opgesteld tussen mijn geliefde Avvento kandelaars <3. Vanaf 1 december gaan we weer Kerst met Linus kijken. Alle kerstspullen zijn al jaren hetzelfde, mijn cadeautjesbeleid is rond, de muziek zijn oude bekenden en ik weet wat ik wil.

Met een heleboel ervaringen en voorbeelden op zak is het makkelijk om uit herinneringen te putten en die om te zetten naar mijn idealen voor mijn eigen gezin. Ideeën genoeg in elk geval:

Traditie!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kijken jullie uit naar kerstmis?En wat zijn jullie plannen en/of tradities?

Comments

comments

2 comments on “Moderne tradities

  1. Oooh wat lees ik jouw blogberichten graag en wat geven ze mij inspiratie om zelf te proberen met mijn kinderen :).
    Wij gingen vroeger wel naar de plaatselijke mooie dorpskerk en ik heb daar hele goede herinneringen aan, ik weet nog niet hoe ik mijn kinderen kerstmis wil meegeven, maar een adventskrans is al wel een begin 🙂

Comments are closed.