Medicijnkastje opruimen

Hoewel de afgelopen maanden iedereen uit ons gezin aan het kwakkelen is met de gezondheid, hebben we zelden iets ernstigers dan de gewone huis-, tuin- en keukenkwaaltjes. De voorraad medicijnen is dan ook minimaal bij ons. Slechts als het écht niet anders kan slik ik eens een pil, maar liever houd ik het puur natuur. Gezegend zijn we met een gezondheid die dat toelaat, dat geluk is helaas niet iedereen gegeven… 

Het medicijnkastje is in veel huishoudens een ongeorganiseerde verzameling pillen, pleisters, zalfjes en drankjes. Niet zelden is de de houdbaarheidsdatum van bewaarde medicijnen al lang verstreken en vormen ze alleen maar een sta-in-de-weg voor de wel nog bruikbare producten. Bovendien: als er nood aan de man is, is het toch prettig dat je zo snel mogelijk de juiste medicatie weet te liggen?!

MEDICIJNKASTJES

De echte EHBO-spullen bewaar ik in het rode koffertje bovenop de kastjes. In geval van nood kan ik dat zo meenemen naar de plaats delict. Of ik ook weet wat ik er mee moet doen is een tweede vraag… een EHBO-cursus volgen staat nog altijd hoog op mijn to-do lijstje.

We hebben dan wel niet zoveel om erin te bewaren, maar voor het overzicht hebben we toch twee medicijnkastjes in plaats van één. Een voor de kinderen en een voor ons. Er zijn uiteraard ook dingen die we allemaal gebruiken, maar doordat ik zoveel plaats overhoud in de kastjes is alles gemakkelijk terug te vinden. De medicijnkastjes is één van de weinige plaatsen die ik zeer regelmatig opruim, en toch moet ik telkens weer overtollige medicamenten wegdoen…

Goed voor ons, want dat betekent dat we weinig kwalen hebben gehad (of een belachelijke hoeveelheid medicijnen hebben aangekocht, dat zou ook gekund hebben), slecht voor het milieu dat er zoveel moet worden vernietigd.

BRENG NIET TE GEBRUIKEN MEDICIJNEN ALTIJD NAAR DE APOTHEEK EN GOOI ZE NOOT IN DE VUILNISBAK! Aja, Geertruurzaam heeft gesproken.

INHOUD

 

medicijnkastje opruimen

Ik heb een gezonde aversie tegen medicijnen. Natuurlijk, wat moet dat moet, maar als het even kan slik ik niets. Bijna alles gaat vanzelf over bij ons. Ik weet echter dat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. *Even afkloppen*

Nu is de inhoud zeer summier voor een gezin met jonge kinderen. Pijnstillers voor alle gewichtsklassen, al worden er uit een doosje meer weggegooid na datum dan dat er gebruikt zijn. Hoestsiroop. Zelfgemaakte hoestzalf. Iets tegen diarree en misselijkheid. Zalf voor op schaafwonden, blauwe plekken of mysterieuze huiduitslag. Veel meer hebben we gelukkig niet nodig momenteel.

Ooit was het wel anders gesteld met de inhoud van onze medicijnkastjes. Toen K. baby was, bijvoorbeeld: we hadden we bergen puffers liggen in alle soorten en maten tegen benauwdheid en ernstige valse kroep. Het is ook weleens de andere kant op geslagen: als puber weigerde ik alle medicatie, en gelukkig had ik een huisarts die dat respecteerde. Een antroposofische huisarts trouwens, want van allopathische medicamenten moest ik helemaal niets hebben.

Inmiddels héb ik alleen maar middeltjes van de reguliere apotheek, want aangezien ik meestal wacht met iets innemen tot ik het niet meer uithou moet ik wel meteen een paardenmiddel hebben om het op te lossen. Alles of niets, dus. Ik vrees dat ik bij de kinderen dezelfde methode hanteer, al worden daar vooral nog kusjes en placebo’s ingezet.

ORGANISEREN

Vandaag heb ik de kastjes weer eens schoongemaakt en de medicijnen die weg konden naar de apotheek gebracht. Dat de apotheek op de hoek van de straat zit is meteen ook de reden dat ik niets heb aangevuld: mocht het nodig zijn, dan is het zo gekocht. Desnoods bij de apotheek van wacht, dat kan niet ver weg zijn in ’t stad. En als er écht nood is, dan is het ziekenhuis maar twee straten verderop…

Zou ik niet beter investeren in telefoonnummers van buren dan steeds voor onszelf een nieuwe verpakking pillen aan te schaffen? “Beter goed geleend dan teveel gekocht” – het had op een tegeltje gestaan kunnen hebben.

Terwijl ik bezig was heb ik meteen een lijst met belangrijke telefoonnummers geprint voor aan de binnenzijde van de kast. Ik heb alle nummers wel in mijn telefoon staan of weet ze op internet te vinden, maar zo zijn ze ook makkelijk terug te vinden voor Meneer V./ oma / oppas of wie dan ook.

Je hoeft immers niet alles zelf te hebben of te kunnen, als je maar weet welke hulplijn je kan inschakelen:

  • Antigifcentrum
  • Apotheek
  • Apotheek van wach
  • Huisarts
  • Huisartsenpost van wacht
  • Tandarts
  • Tandarts van wacht

Ik weet weer wat ik heb en waar alles ligt. Op deze manier kost het bijhouden van het kastje nog geen 10 minuten en weet ik bijna zeker dat ik mezelf niet vergiftig als ik eens met een griephoofd tussen de pillen sta te rommelen.

Hoe georganiseerd is jouw medicijnkastje? En heb je veel medicijnen “voor het geval dat”?

 

 

Comments

comments

3 comments on “Medicijnkastje opruimen

  1. Wij proberen ook zo weinig mogelijk medicijnen te gebruiken en we zijn dan ook enorm dankbaar dat onze gezondheid dat toelaat. Bij ons past alles in een schoendoos, en momenteel is die vooral gevuld met pleisters en verband, ontsmettingsmiddel en zonnebrandcrème 🙂
    Kelly onlangs geplaatst…Recept: ovenreinigerMy Profile

  2. Bij ons is het ook een kleine kast, met vooral natuurlijke middeltjes (<3 echinacea, arnica en calendula!) maar ook een aantal basisdingen zoals fysiologisch water, ontsmettingsmiddel en pijnstillers.
    Silke onlangs geplaatst…9 cadeautips voor foodiesMy Profile

    1. Arnica en Calendula zijn hier ook de meest gebruikte middelen, ideaal voor alle kinderongelukjes!

Comments are closed.