Maximaliseren is het nieuwe minimaliseren

Minimaliseren. Ontspullen. Declutteren. Puin ruimen. Opruimen. Hoe je het ook noemt, welke connotatie je benaming ook oproept, het gaat allemaal over hetzelfde: je bezittingen verminderen om meer ruimte, rust en rijkdom te verkrijgen. Plato zei het al: “Wie rijk wil zijn, moet niet zijn vermogen vermeerderen maar zijn hebzucht verminderen”. Wijze man, die Plato, en ook behoorlijk op zijn tijd vooruitlopend met deze uitspraak – anno 420 voor Christus (ongeveer). Waarschijnlijk had hij ook al een baard, de hipster. Moest er toen al coffee art hebben bestaan, dan had hij zijn ideeën vast vanuit een pop-up koffiebar op zijn Macbook gepubliceerd. Over minimalisme bijvoorbeeld, want dat is hip. 

Nee hoor, ik ben niet van mijn geloof af gevallen en heb me niet helemaal laten gaan in de prijsvechter. Maar hoewel ik de fase van kapotte spullen/ overbodige snufjes/ vergeten spullen wegdoen allang voorbij ben, lukt het me maar moeilijk om de laatste stappen te nemen in “het rijk worden”…

(edit: met dank aan de alles slopende dreumes is deze foto inmiddels al achterhaald en zijn er nog meer tastbare dingen weggedaan)

CONSUMEREN

Minimaliseren is ‘in’ in bepaalde kringen. Mijn kring. Of beter gezegd: mijn internetkring. Klinkt als ‘circulair’. Circulaire economie. Voilà, en daarmee is het kringetje weer rond.

Wanneer ik over de Meir fiets, het shoppingwalhalla van de ketens, zie ik nog steeds drommen mensen beladen met plastic zakken lustig winkelen. Natuurlijk, want alleen wie wil winkelen gaat daar naar toe, niet de minimalisten die niks meer willen kopen. Er gaan fietsen is er in elk geval niet aan te raden, en als je niet wilt shoppen heb je er ook weinig te zoeken. Dus: bijna alle Meir-mensen (klinkt als: meermensen, hoe toepasselijk!) kopen kopen kopen. Daar is dus weinig te merken dat van het populaire minimaliseren, capsule wardrobe en buy-nothing-new-chalanges! De economie is juist weer aan het aantrekken, las ik. De winkels doen het goed. De ketens nog beter. De pop-up koffiebar met coffee art het best van allemaal. Consumeren en kopen is nog steeds, of nog altijd, helemaal in.

Behalve de frustratie dat er zoveel bakvissen voor mijn bakfiets lopen (en de frustratie dat zij gefrustreerd zijn dat ik daar bakfiets) ervaar ik het als een enorme rust dat ik op de Meir verder niks te zoeken heb. Behalve de Hema is er geen enkele winkel die ik daar nog binnenstap. Ik hoef niet in de etalages te kijken. Ik voel niet de drang om te weten wat er nieuw binnen is in de winkels. Ik ben niet benieuwd wat mensen hebben gekocht. Ik wil het niet, écht niet, en dat geeft zoveel rust.

CONSUMINDEREN

Consuminderen. Minder kopen. Bewuster kopen. Alleen kopen wat je nodig hebt. Kwaliteit in plaats van kwantiteit. Hoe je het ook noemt, welke connotatie je benaming ook oproept, het gaat allemaal over hetzelfde: goed nadenken over je aankopen en alleen dat kopen waar je echt achter staat.

Als consument is dit de eerste stap die je neemt, als je bewuster wilt winkelen. Je bent dan nog steeds een consument, alleen dan wat minder: een consuminder. Van welke hoeveelheid je komt en naar welke hoeveelheid je toe gaat, dat is uiteraard persoonlijk, en feitelijk doet het er ook niet toe. We zullen allemaal moeten blijven kopen, mensen hebben spullen nodig. Zelfs als je je hiervan volledig wilt distantiëren en alleen nog maar tweedehands spullen krijgt bent je nog steeds een consument, alleen betaal je er dan niet voor (en ja, ik weet ook wel dat dat heel anders is dan nieuw in een winkel kopen, maar daar gaat het nu niet over).

Ben je ook aan het consuminderen als je goed nadenkt welke prijsvechter artikels je wilt kopen en geen impulsaankopen doet? Ja.
Ben je ook aan het consuminderen als je handgemaakt houten speelgoed koopt en dan ook maar meteen die schattige gebreide kaboutermuts en die kwalitatieve potloden? Eh… ja.

Minder kwantiteit is goed bezig zijn. Meer kwaliteit is goed bezig zijn. Kwaliteit in plaats kwantiteit is nog beter. Want wat ik koop kan nog zo mooi, duurzaam en verantwoord zijn: te veel is te veel. En dat is precies mijn zwakke plek – maar er wordt aan gewerkt!

MINIMALISEREN

Oké, dat het consumeren mag moet minderen, dat kunnen de meeste mensen nog wel volgen. Of ze het ook doen of willen is een tweede, maar de argumenten om minder te kopen en brol te vermijden worden hier nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt voor het grote publiek.

Maar waarom, oh waarom, waarom zou je in vredesnaam spullen wegdoen die je toch al hebt?!
Die vraag alleen al is voer voor minimaal één andere blogpost, maar vooruit, hier toch een korte, ongenuanceerde poging:

Minimaliseren is de tegenhanger van overconsumptie. Misschien een extreme tegenhanger, maar overconsumptie is ook extreem. Minder kopen (of aannemen, ook zonder (financiële) vergoeding kan je overconsumeren) is hierbij een logische stap. Koesteren wat je hebt. Zuinig zijn op je spullen. Onderhouden. Repareren. Kwalitatieve spullen een zo lang mogelijk leven bezorgen. Check, check, dubbelcheck. Maar is duurzaamheid niet juist alles wat je hebt bewaren omdat het nog weleens van pas kan komen? Hoezo iets wegdoen wat je later misschien weer nodig hebt en dan opnieuw zal moeten aankopen? Is hergebruik niet DE oplossing van overconsumptie?

Ja en neen.
Ja, een goed product wegdoen (uiteraard niet in de vuilnisbak maar naar vrienden of een goede bestemming!) en later zo’n zelfde product/ alternatief moeten aankopen is niet alleen zonde van je geld maar ook van de grondstoffen. De vraag is alleen: welke spullen die nu ongebruikt in je huis staan, denk je ooit nog te gaan gebruiken? Heb je daar een concreet idee over of is het enkel “voor het geval dat”? En zelfs als je weet dat je zoon over 10 jaar jouw oude backpack heel goed zou kunnen gebruiken op schoolkamp, is het je dan die ruimte waard om het ding zo lang te bewaren?

Neen. Ja. Hangt er vanaf.
Spullen lange tijd bewaren om eventueel later nog te kunnen (her-)gebruiken is niet altijd een goed idee.  Spullen, en zeker kleding, wordt niet altijd mooier van lang ongebruikt te liggen. Al die rekbare hemdjes uit mijn kindertijd konden linea recta de textielvuilniszak in toen ik ze van zolder pakte voor mijn eigen kinderen. Vergane glorie. Vergane stoffen. Mysterieuze vlekken. Modieuze flaters. Tegelijk is het super om de dochter rond te zien lopen in een tuniek die mijn moeder 35 jaar geleden naaide voor mijn grote zus. Vintage rocks!

Mijn kinderen lezen mijn oude boeken, slapen onder oud beddengoed van meisjesmij, spelen met speelgoed van ons vroeger en luisteren naar de cd’s die ik als kind al luisterde. Niks ecologischer en economischer dan dat natuurlijk, en ook nog eens origineel en duurzaam. Tegelijk kan té veel bewaren ook een druk leggen op anderen: als het al zo lang is bewaard, wie ben ik dan om het weg te doen? Wil die oude spullen nog wel recupereren? Passen ze bij wie ik nu ben? Welke connotatie roepen ze op? Is er nog ruimte om je eigen “nieuwe” spullen te verzamelen of ben je al voorzien door alle spullen die je nog had? Is er een doorloop? “Kringlopen” duidt toch op beweging in plaats van op stilstand?

Dit vind ik een lastig onderwerp, en mede door ons grote huis wordt ik niet direct gedwongen om hier concreet mee bezig te gaan. Tegelijk houdt het me in mijn hoofd wel bezig, en vormen die spullen een dankbaarheid en afkeer tegelijk. Of omdebeurt. Niet alle spullen natuurlijk, en ook niet altijd, maar wel op momenten dat het leven niet gaat zoals je misschien had bedacht…

(Ziekte. Examens. Vakantie. Een dreumes op levensverkenning in alle kastjes. Onverwacht bezoek. Ziekte. Overleden familieleden. Ziekenhuisopnames. Slecht weer. Kinderen thuis. Een foto willen maken. Leven… Hoezo controlefreak?!)

MAXIMALISEREN

Maar gaat het echt om spullen wegdoen? Is het werkelijk van belang of je nu 6 of 18 theelepels hebt? (ik heb er 10, mocht je het willen weten, en ik gebruik ze enkel soms om de baby eten te geven).
Nee, natuurlijk niet. Niet voor mij, althans.

Een quasi leeg huis vind ik ongezellig. Onhandig ook, om nauwelijks voorraad te hebben. Wel praktisch om schoon te maken, maar dat doe ik niet zo vaak – en ik betwijfel of ik het vaker zou doen indien ik lege vensterbanken had. Spullen tellen, uitdagingen aangaan om zoveel per maand weg te doen, een bepaald aantal kledingstukken hebben, … ik vind dat allemaal niet relevant. Minimaliseren is voor mij een manier om maximaliseren te bereiken.

Door geen aandacht/ ruimte/ ergernis/ vermeende dankbaarheid/ frustratie/ tijd/ schoonmaaktijd/ opruimwerk/gedachten meer te hoeven spenderen aan spullen die je eigenlijk niet wilt, is er meer … voor wat je echt wil. Ik geloof niet dat je leven fundamenteel beter wordt van 4 theelepels minder hebben, maar als de baby ze niet meer nodig heeft kan ik ze misschien wel allemaal wegdoen waardoor er een plekje vrij komt in de besteklade. Met een herorganisatie daar erger ik me dan misschien niet meer 12x per dag aan die rommella.

Ik wil energie hebben voor dingen die écht belangrijk zijn, en niet voor de zoveelste keer speelgoed opruimen waar eigenlijk toch niet mee gespeeld is. Ik wil een net huis hebben zonder constant achter de feiten aan te lopen. Ik wil maximaliseren in het leven.

‘Rommel bevordert creativiteit’, wordt er wel gezegd. Wel, ik word er chagrijnig in plaats van creatief van! Ik ga dus gestaag door mijn ruimen… wie nog meer?

P.S. Ik kocht vandaag:

  • In de kringloop: 1 selfinfloating matje + 1 slaapzak (die kwamen we nog tekort voor ons uitgebreide gezin), 1 paar zwemflippers (cadeautje voor K. die mee was), 1 zomerjurk voor M. volgend jaar (te mooi en goedkoop om te laten liggen), 1 boek om te lezen op vakantie (ik kan niet rustig zoeken in de bib met alle kinderen op sleeptouw, na het lezen gaat het terug naar de kringloop), en K. kocht van zijn zakgeld 2 zakjes Lego.
  • Bij een Eerlijke winkel: 1 boekentas voor K. waar hij al maanden om zeurt om straks mee naar het eerste leerjaar te kunnen gaan, 2 body’tjes met korte mouwen voor F., omdat ik die iets te fanatiek had weggegeven allemaal…

Wat nou, spullen verminderen!

 

Comments

comments

7 comments on “Maximaliseren is het nieuwe minimaliseren

  1. Ik vind het ook niet per se logisch om alles te beginnen wegdoen omdat ik het toevallig niet gebruik. Een tijd geleden was ik bijgekomen waardoor kleren niet meer pasten. Ik heb ze niet weggedaan maar bewaard. En kijk, nu ben ik afgevallen en passen ze weer. Duurzamer dan weer alles opnieuw moeten kopen!
    Sofie onlangs geplaatst…Monthly: Gedaan en geblogd in juniMy Profile

  2. 🙂 ik kan me weer helemaal vinden in je post. Ik heb ook een neiging om te minimaliseren, veel dingen weg te doen. Anderzijds hou ik ook zo van vintage en herbruik. Een heleboel kleren heb ik al weggedaan en ik heb er nog veel. Wil nog wat minder, maar eigenlijk draag ik ook wel veel verschillende dingen. En herontdek ik soms spullen in mijn kast en draag ze toch weer… Een tussenoplossing: een doos met kleren om te “recykleren” voor Annabel. Wij hebben wel een klein huis, dus in die zin word ik wel gedwongen om minder bij te houden. Niet slecht. Ik geloof inderdaad dat het weinig gebeurt dat je denkt: “oh, had ik dat nu maar niet weggedaan.” Maar ik hou ook heel hard van schoonheid, mooie dingen en gezelligheid, dus echt ‘minimalistisch’ zal mijn huis nooit zijn. Is ook niet erg. Ik las laatst het boek van Erin (designformankind.be): “chasing slow”. Over haar leven in LA, succes en het “meer-meer-meer.” Over het besef anders te willen leven en de zoektocht naar minder, anders, trager. Ze schrijft heel eerlijk, en dat ze blijft hervallen soms, en uiteindelijk concludeert ze ook dat de chase naar slow, nog altijd een “chase” was. En leert ze gewoon accepteren wat is. Inderdaad kwaliteit boven kwantiteit, maar soms zijn we minimalistisch en soms willen we toch iets bewaren dat weinig zin heeft, of kopen we iets dat we niet echt nodig hadden. Tja. Dan is het zo.

  3. Wat een geweldige blogpost! Ik kan je helemaal volgen! Bij mij bevordert rommel creativiteit niet hoor, integendeel! Mijn hoofd wordt pas rustig als mijn omgeving netjes is. Afgelopen week deed ik – op mijn eigen manier – mee aan de Perfect?-blogchallenge van Miss Pixie, en die ging over minimaliseren. Ik schreef er net een blogpostje over, en linkte ook naar je artikel hier :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge