Lachrimpels en kraaienpootjes

‘Hoort die grijze duif ook bij jullie?’ vroegen de stoere puberjongens, terwijl ze naar mijn moeder wezen. Dat zal ongeveer 20 jaar geleden zijn geweest, tijdens één van onze vakanties op Texel.  Mijn moeder is nu 64 en heeft een weelderige bos grijze krullen. Háár moeder was nauwelijks grijs, tot ver in de tachtig. Hoe zal het mij vergaan?

IMG_5007

Mijn groeven rond de ogen kunnen nauwelijks meer bestempeld worden als lachrimpeltjes. De oogleden worden zwaarder, en de kringen daaronder donkerder – maar dat is weer een ander verhaal. De weegschaal krijg wekelijks meer te dragen – maar ook dat is een ander verhaal. Bovendien zijn onlangs de eerste grijze haren gespot. Oh dear!

GRIJS EN WIJS

Nog 4 dagen heel hard werken en dan zijn de examens voor dit semester voorbij. En behalve dat ik wat hopelijk wat wijzer ben geworden, werd ik zeker grijzer… Ik ben nogal gevoelig voor stress en kan me daar te gemakkelijk door uit het veld laten slaan. Aangezien ik het afgelopen semester veel ziek ben geweest is mijn planning dusdanig mislukt dat ik nu nog een niet te overziene berg werk heb liggen.

Het slaapgebrek, de spanning, de vele uren achter de computer én vooral de frustratie als de computer niet deed wat ik wilde hebben me ongetwijfeld een paar extra denkrimpels en grijze haren opgeleverd…

Niet dat ik er veel moeite mee heb, het is meer een conclusie die ik trek: mijn lijf wordt ouder. Nu hoor ik natuurlijk bij dat lijf, maar als tweedejaars student kan ik mezelf bezwaarlijk “oud” noemen. Ik heb gewoon allerlei levensfases gemixt: studeren, zwanger, jonge kinderen hebben, verbouwen, nog een aantal grote projecten op de planning staan en zo meer. En dat laat zijn sporen na.

MOEDERLIJF

Toen ik ruim 7 jaar geleden als pas bevallen vrouw eens alleen boodschappen ging doen, voelde ik me helemaal ontheemd omdat ik zonder kind was: niemand kon zien dat ik een mama was! Inmiddels zal niemand er aan twijfelen dat ik kinderen heb: het is aan mijn lijf te zien. Net zoals je de elastiek van een oude onderbroek niet eeuwig kan oprekken zonder uit te lubberen, zo kon mijn moederlijf dat ook geen 3 keer aan.

Mijn lijf lubbert ook, mijn huid trek en mijn haar kleurt. En ik geniet van de boosdoeners van deze ruïne. Al zou ik soms willen dat mijn gehoor ook wat minder goed zou worden, die bijwerking van nageslacht produceren zou me nóg meer doen genieten van de kleine vandalen.

IMG_5006DUIVEN

Om vast in de duiven-stemming te komen kocht ik me op de rommelmarkt een kleedje met duiven erop. Witte, wel te verstaan, zoals vredesduiven. Zo’n witte duif wil ik wel zijn! Grijze duiven zijn net vliegende ratten, en bovendien vind ik wit  mooier dan grijs.

Gelukkig heb ik aan kopzorgen geen gebrek: mijn haar zal vast snel wit worden.

Hopelijk vliegt die grijze fase vlug voorbij.
Ik ben nu 31.

 

Hoe oud ben jij? En is dat aan je te zien?

Comments

comments

5 comments on “Lachrimpels en kraaienpootjes

  1. Mijn eerste grijze haren werden vorig jaar gespot, maar gelukkig heb ik een bleke haarkleur waardoor het niet zo hard opvalt. Ik ben nu ook 31, maar heb de afgelopen jaren vaak de vraag gekregen of het lukte met de examens, en hoe lang ik nog moest studeren (o.a. eens in het zwembad, toen ik zat te wachten tot het open ging, en ook eens op de bus, wanneer ik een boek zat te lezen). Blijkbaar zie ik er dan toch jonger uit, al vind ik zelf niet dat dat zo is 🙂

    1. Beschouw het maar als een compliment 😉
      Hoewel, dat impliceert eigenlijk dat ouder worden negatief is, en dat vind ik helemaal niet. Voor volgende week heb ik een artikel gepland staan waarin wordt aangetoond dat vrouwen het mooist zijn op 31 jaar!

  2. Hoewel grijs worden en jezelf ouder voelen worden waarschijnlijk niet al te leuk is (zelf ben ik 24, ik voel me nog jong 😉 ), moest ik hier en daar toch gniffelen met je tekst 🙂

    1. Het scheelt dat ik pas 24 was toen de oudste werd geboren, en daardoor ben ik altijd een “jonge mama” op het schoolplein. Als mensen horen dat ik op mijn 31ste zwanger ben van nummer 4 krijg ik dan ook vaak verbaasde blikken… terwijl dat toch echt niet abnormaal jong is! Ik zal er mijn voordeel maar mee doen zeker 🙂

Comments are closed.