#Kookboekweek: het verplanten van recepten

Het is al weer een paar maanden geleden dat ik eindelijk eens begon aan de uitdaging van #Kookboekweek, en er eigenlijk ook meteen weer mee ophield. Dit is een initiatief van de blog Fiekefatjerietjes, waarin je wordt uitgenodigd om één week per maand minstens 3x een recept te maken uit een zelfgekozen kookboek. Niet alleen is dit een goede manier om eens af te wijken van het standaardrepertoire recepten waarin ik afwissel, maar tevens kan ik zo meteen de kookboekenplank onder de loep nemen en uitzoeken welke boeken ik wil houden en welke weg mogen. En dat is meteen hetgeen waar ik mee in mijn maag zit: ik heb geen enkel veganistisch kookboek, maar is dat de reden om de rest zomaar weg te doen?

stadstuintje

Dat ik zo snel al ben afgehaakt heeft verschillende redenen: mijn vermoeidheid en gebrek aan energie om iets nieuws te koken is de belangrijkste, maar aangezien een mens toch moet eten heb ik besloten me daar maar overheen te zetten en tóch eens de kookboeken in te duiken. En vooral: om dan ook een foto te maken van het eindresultaat voor het eten op is, want dat blijkt vaak nog de lastigste opgave te zijn!

VERPLANTEN

Er zijn zo ontzettend veel plantaardige recepten te vinden, dat je zonder moeite te doen elke dag van je leven iets anders veganistisch kan eten. Het selecteren van lekkere recepten is dus ook geen kunst – behalve misschien wat keuzeverlamming, maar wat dan met al mijn lievelingsgerechten uit de tijd dat ik enkel vegetarisch at? Moet ik er maar mee leven dat ik die niet meer zal eten? Of kan ik ze zo aanpassen dat ze wél in mijn nieuwe voedingspatroon vallen?

Dat laatste is mijn nieuwste uitdaging geworden: het plantaardig maken van bestaande recepten. Geen idee hoe je dat in deftig Nederlands zegt. Vast iets in de trant van “veganiseren”, of het hippere “veganizen”. Ik houd het op “verplanten”: tenslotte verleg ik letterlijk de voedingsbodem van het recept.

Met deze werkwijze in mijn achterhoofd heb ik opnieuw kritisch naar mijn kookboekenplank gekeken en  wil ik gaan uitproberen welke boeken zich lenen voor het verplanten. Het volgende dilemma dient zich echter al weer aan: kan ik de aangepaste recepten publiceren  – uiteraard met correcte bronvermelding- zonder het auteursrecht te schenden?

PLAGIAAT

Recepten overnemen en aanpassen is al zo oud als de wereld – ik stel me zo voor dat de Neanderthalers dat al deden, dus wat dat betreft is er weinig aan de hand. Een andere zaak is het natuurlijk als je het exacte recept openbaar maakt zonder toestemming van de bedenker. Mijn vorige #Kookboekweek heb ik Dorien Knockaert gemaild om te vragen of ik recepten van haar mocht publiceren – ze was vereerd en gaf zonder meer toestemming. Andere auteurs van kookboeken heb ik niet op Facebook, en de drempel om te mailen was daardoor al meteen een stuk hoger.

Inmiddels heb ik uitgezocht dat recepten wel degelijk mogen worden overgenomen, tenzij er een exclusieve kant aan zit. Een unieke combinatie van ingrediënten bijvoorbeeld, of een zeer originele opmaak van een gerecht. Een kleine verandering is niet genoeg om het auteursrecht niet te schenden, dus ofwel moet je toestemming hebben ofwel moet je het recept dusdanig veranderen dat het niet meer onder het auteursrecht valt. Dat laatste is nogal duidelijk met het verplanten van recepten, en als ik ook nog een bronvermelding van het originele recept geef zit ik gebakken.

Van plagiaat is er pas sprake als je doet alsof je het recept zelf hebt bedacht, zonder de geestelijke vader van een hemels recept te vernoemen.

(de mosterd voor deze info haalde ik trouwens hier, en bij mijn zus die lesgeeft aan een universiteit en daar afstudeerscripties moet beoordelen – en dus veel weet van auteursrechten.)

BESLUIT

Voilà, hiermee zijn al twee belangrijke hobbels genomen: het verplanten van een recept en een legale manier om ook te kunnen publiceren hoe ik  een recept heb aangepast.

Nu volg ik vrijwel nooit klakkeloos een recept, aangezien ik meestal niet alle ingrediënten in huis heb en de tijd niet heb om aan slow-cooking te doen. Versimpelen is dus my middlename, en in 9/10 gevallen is een gerecht ook klaar in 20 minuten bakken op 180 ˚C. Ik zal zien in hoeverre ik me komende week kan houden aan de opgegeven ingrediënten en instructies!

Nu alleen nog de tijd en energie vinden om de recepten uit de kookboeken ook daadwerkelijk te verpotten.

Houd jij je braaf aan recepten of geef je er meestal je eigen draai aan?

Comments

comments

6 comments on “#Kookboekweek: het verplanten van recepten

  1. Leuk, ben benieuwd welke recepten er nog gaan volgen (op korte of lange termijn, dat maakt niet uit, meelezen doe ik hoe dan ook 😉

    Ik volg recepten meestal heel trouw, in tegenstelling tot mijn vriend die dat bijna nooit doet. Maar zo werkt het wel goed: ik test vaker dan hij nieuwe recepten uit, vanuit de redenering dat als een recept in een boek of op een website staat, die op het eerste zicht soms rare combinatie wel lekker zal smaken. En wanneer hij dan eens zo’n door mij gevonden gerecht maakt en ik hem naar het recept verwijs, dan eindigen we meestal met een andere, ook lekkere combi 🙂

    En helemaal naast de kwestie: ik vroeg mij af welke plug-in jij gebruikt voor je commentaren? 🙂 Want ik ben op zoek naar zo eentje, waarbij je kan aangeven dat je enkel een mailtje wilt wanneer mensen op jouw commentaar reageren i.p.v. dat je bij elke reactie een mailtje krijgt.

    1. Grappig he, hoe twee mensen die hetzelfde recept “volgen” toch een ander gerecht kunnen maken 🙂
      Ik ben de enige thuis die kookt, dus wat dat betreft heb ik geen vergelijkingsmateriaal.

      En over de plug-in: het is inderdaad de bedoeling dat alleen degene op wiens bericht ik reageer daar bericht van krijg, maar ik wist niet of dat wel of niet was gelukt. Dus: heb ik juist wel of niet wat jij wilt? Want ik wil dus hetzelfde, maar weet niet of ik dat heb of niet
      (Kan je nog volgen? Indien ik de juiste plugin heb zal ik het voor je opzoeken, uiteraard 🙂 Maar eerst eens zien of jij nu kan zien dat ik heb gereageerd!)

  2. Jij hebt wat ik wil 😉 Ik krijg inderdaad een mailtje wanneer jij op mijn commentaar reageert, maar geen mailtje wanneer andere mensen op het bericht reageren. Perfect dus!

    1. Oooooh, dan ben ik beter dan ik dacht 🙂 hoera!
      Ik denk dat het deze plugin is: Send email only on Reply to My Comment
      Klinkt in elk geval logisch – en ik merk vanzelf wel aan jouw blog of het gelukt is met installeren (en of het de juiste is uiteraard)

  3. Leuke benaming, ‘verplanten’!
    Op mijn blog deel ik bewust geen recepten uit kookboeken, omdat ik daarmee niet in de problemen wil geraken. Helaas krijg ik dan wel vaak vragen van lezers of ik het recept wil delen, maar sommigen begrijpen niet dat ik dat niet kan doen…
    In de kast hier staan ook niet enkel vegan kookboeken hoor, ik heb zelfs boeken van Jeroen Meus :-). Van hartige recepten durf ik al eens afwijken, maar zoete recepten hebben wel een te volgen verhouding. Al durf ik daar ook al eens mee spelen eigenlijk…
    fieke onlangs geplaatst…#kookboekweek | april 2016My Profile

    1. Letterlijk overnemen mag inderdaad niet, maar je ergens door laten inspireren en je eigen versie + bronvermelding weergeven dan weer wel. En je hebt wel gelijk dat je bij hartige recepten al wat makkelijker creatief kan zijn dan met bijvoorbeeld gebak. Ervaring geeft ook al wel vertrouwen om eens af te wijken in elk geval!

Comments are closed.