#Kookboekweek 1- Bitterzoete witloofsalade

#Kookboekweek 1 -“Goed eten” van Dorien Knockaert

BITTERZOETE WITLOOFSALADE

Witloof is niet meteen de meest kindvriendelijke groente die er is. K. en M. zijn dan ook niet super enthousiast over deze salade, maar ik des te meer. En zij mogen samen het restant van de granaatappelpitjes opeten. En zo zijn de meeste van ons toch nog gelukkig.

witloofsalade

Voor de zekerheid heb ik het even opgezocht, maar “witloof” wordt meestal in België gebruikt en “witlof” in Nederland. Specialisten houden echter -loof aan, omdat het daadwerkelijk het loof is van de plant. Dus: ik hou het hier bij witloof.

RECEPT

  • 4 bloedsinaasappels, of gewone sinaasappels
  • 1 citroen, uitgeperst
  • 1 el ahornsiroop
  • 20 g grof gehakte amandelen, of pijnboompitjes
  • 1 el olijfolie
  • 1 tl mosterd
  • 2 stronken witloof, in blaadjes of fijngesneden
  • enkele takjes basilicum (20-tal blaadjes)
  • 5 blaadjes radicchio (rode sla), in repen gescheurd
  • granaatappelpitjes
  • rode bietenkiemen
  • peper, zout

WERKWIJZE

Ontvlies de partjes van 3 (bloed-)sinaasappels.
Vang het sap dat vrijkomt op in een klein steelpannetje en knijp de velletjes en de schillen uit boven dat pannetje.

Je zou een flinke deciliter sap moeten recupereren, pers ander de 4de sinaasappel uit als dat nodig is.
Roer er het citroensap en de ahornsiroop onder, met een snufje zout.
Laat het op een rustig vuurtje zachtjes inkoken tot een dikke siroop.
Giet die door een zeef en laat afkoelen.

Rooster de amandelen of de pijnboompitjes in een droog pannetje tot ze goudbruin zijn. Voorzichtig, want ze branden snel aan.

Maak een fruitige, frisse vinaigrette van de sinaasappelstroop, olijfolie, citroensap, peper, zout en mosterd. Pas de verhoudingen aan naar smaak, maar wees voorzichtig met de mosterd.

Bouw een salade op met witloof, sinaasappelpartjes, vinaigrette, basilicumblaadjes, pitten, radicchio, en kiemen.

VOL LOF

Dit is weer een recept dat veel werk lijkt, maar eigenlijk wel meevalt. Ik maak heel vaak witloofsalade, maar het meerwerk dat je aan deze variant hebt (het inkoken van het sap) geeft toch wel een duidelijke extra toets. De ingrediëntenlijst is er één om mee te variëren: zo was er geen radicchio in de winkel en heb ik de kiemen achterwege gelaten vanwege mijn zwangerschap.

Witloof eet ik het liefst uit volle grond in plaats van de variant die op water groeit. Dat is misschien een vooroordeel, maar ik denk dat die minder bitter smaakt. Of het is een stukje nationalisme, dat kan ook.
Granaatappelpitjes zijn erg populair in dit huishouden, dus speciaal voor de kinderen gebruik ik die regelmatig. De Keuringsdienst van Waarde maakte onlangs een interessante aflevering over het ontpitten van granaatappels. Altijd interessant om meer te weten te komen over wat je eet…

Nu is (rauwe) witloof niet de meest toegankelijke smaak, maar als je de smaak eenmaal te pakken hebt kan je eindeloos variëren met salades. Dit is alvast één van mijn favoriete bereidingen. Opnieuw alle lof voor Dorien!

Hou jij van witloof of griezel je daar van? 

Comments

comments

3 comments on “#Kookboekweek 1- Bitterzoete witloofsalade

  1. Mmm, witloof! Zowel warm of koud vind ik ’t heerlijk, mijn man lust alleen gestoofd witloof. Sinds mijn zwangerschap probeer ik rauwkost te vermijden, maar als je witloof zelf goed wast moet het wel oké zijn hoop ik?

  2. Mmm, witloof! Als kind lustte ik het enkel rauw, maar tegenwoordig ben ik er in elke variant verzot op 🙂
    Ik ga de granaatappelontpittip uit de link eens uitproberen, want de reden dat die vrucht hier bijna nooit op tafel komt, is vooral omdat het zo’n miserie is om ervan te kunnen eten!

Comments are closed.