Kinderkamers verbouwen – een update

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van de VRT of ik wilde meewerken aan een nieuw programma over wonen, bouwen en verbouwen. Helaas was het geen vacature als interieurvormgever die ze me boden, maar als kandidaat kinderkamer-verbouwer. Helaas voor hen – en gelukkig voor ons, zijn we bijna in het eindstadium van deze fase van de verbouwingen beland, waardoor we al niet meer interessant waren voor het programma. Ik vind de gedane werken echter wel de moeite om publiekelijk te maken, al heeft mijn blog nét wat minder reikwijdte dan de VRT.

IMG_4187

Zoals ik hier al schreef, zijn we niet voor de aanstaande nieuwe baby aan het verbouwen gegaan, maar voor de grote broers en zus. De kamers zijn inmiddels klaar – twee nieuw en één leftover van de voormalige jongenskamer. S. is volledig gelukkig in zijn nieuwe domein, K. maar matig aangezien het niet eng genoeg is geschilderd, en bij M. hangt het volledig van het tijdstip van de dag/nacht af wat ze ervan vindt.

GROOTS

Zoals alle verbouwingen hier in huis, ging het om méér dan enkel een behang vervangen, wat schilderwerk en een vloer leggen. Dat heet bij ons al “afwerkfase”. Voor dit project was het niet anders dan dat het groots werd aangepakt – al werd groots in dit geval letterlijk verkleind.

Op de bovenste verdieping van ons huis was er één grote slaapkamer in gebruik als kluskamer/ bouwmaterialen stockage, zoals te zien is op de bovenste foto. Al vanaf het begin hadden we het plan opgevat om die kamer in twee te verdelen, aangezien we wel voorzien hadden dat we meer dan twee kinderen zouden krijgen. Die twee hebben zich inmiddels bijna verdubbeld tot vier, dus hoogste tijd om de kamer te halveren.

De oude vloerbalken bleken echter zodanig smal te zijn, dat de vloer qua vering meer weghad van een trampoline dan van een stevige ondergrond. Vóór er ook maar iets kon worden gedeeld moest eerst de volledige vloer worden opgehoogd om ze meer versteviging te geven. Dat hield in: de bestaande planchévloer eruit, de balken verstevigen, daar tussen isoleren en daarna OSB-plate  erop. Pas daarna kon de scheidingswand erin, die, door ze aan het plafond te verankeren, het geheel meer stijfheid moest bieden.

Ondertussen kon het “gewone” afbreekwerk beginnen: muren afkappen, plafond eruit, alle elektrische leidingen en verwarmingsbuizen weggesloopt. Daarna werden er voorzetwanden met isolatie geplaatst tegen de voorgevel, nieuwe plafonds erin, alles opnieuw bezet nadat de nieuwe leidingen in de muren waren weggewerkt etc.  A job as usual, inmiddels. Maar wel véél werk!

Voor de kamer van M. volstond deze “standaardverbouwing”, en na het schilderen en het leggen van de vloer kon ze erin. Voor S. hadden we echter een masterplan in gedachten, aangezien zijn kamer een stukje kleiner is omdat er een gangetje is afgesnoept om naar de kamer van de zus te kunnen gaan.

KINDEROORDEEL:

S. is dolgelukkig met zijn eigen koninkrijk in huis. We merkten ook echt dat hij het enorm nodig had om een eigen plek te krijgen, met zijn eigen spullen, waar hij de baas is – of toch een beetje. Hij heeft zijn spullen ingedeeld naar eigen inzicht,  keurig netjes. Elke dag vertrekt hij wel even naar boven om zijn kamer op te ruimen, een verhaal te schrijven, rustig te tekenen of met privé-Lego te spelen. Het is voor hem echt een plek om zich terug te trekken – precies wat we ervan hadden gehoopt.

K. was geen vragende partij voor een eigen kamer, maar aangezien S. dat wel was en K. niet in een roze kamer met M. wilde, was hij veroordeeld tot ook een kamer alleen. Hij heeft de voormalige jongenskamer nu voor zichzelf ter beschikking. Er is aan de kamer zelf niks veranderd, tot grote frustratie, want het bomenbehang vindt hij stom en het is er niet “griezelig”. Hij wil graag spoken en skeletten in zijn kamer, en “een dromenvanger om de vieze dromen te vangen”. Het zal nodig zijn, met zo’n enge smaak.

M. is apetrots op haar roze kamer, helemaal gelukkig nu ze zelf aan haar boekenplank kan en zonder hulp in- en uit bed kan klauteren. Vooral uit bed, want slapen in het prinsessendomein – ho maar. Of toch niet als er niemand op een stoeltje naast haar bedje zit. Of ’s nachts, als ze wakker wordt en merkt dat ze alleen is. Dan komt ze trippel trappel van de trap om bij ons in bed te kruipen.

Eerlijk? Het naar bed brengen van de drie is een ramp momenteel, met 3x voorlezen, iedereen in zijn eigen bed leggen én houden en ze dan nog stil zien te krijgen. We hebben al voorgesteld om K. en M. toch samen te leggen, maar willen ze allebei niks van weten. Het is misschien ook wennen voor iedereen – daarom wilden we deze fase ook graag doorlopen hebben vóór de baby nóg meer veranderingen met zich meebrengt. We zitten nog midden in het proces…

BABYHUISJE

Het buikhuisje van de baby is gelukkig nog altijd bewoond, dus ook hij/zij maakt gebruikt van dat eigen, speciale plekje. Gelukkig maar, want in onze slaapkamer is nog geen plaats gecreëerd voor de jongste telg…

Dat komt nog, binnenkort. Ergens tussen nu en volgende week, bijvoorbeeld.

 

Vind jij het belangrijk dat kinderen een eigen kamer hebben?

Comments

comments

8 comments on “Kinderkamers verbouwen – een update

  1. Ha, wij werden ook gecontacteerd door de VRT, maar kwamen ook al niet meer in aanmerking omdat onze werken al gestart zijn 🙂
    En een eigen slaapkamer als kind: ja! Maar mijn broer en ik maakten dan ook enorm vaak ruzie. De belangrijkste herinnering uit de periode dat we een kamer deelden, is dat hij mij een tand heeft uitgeslagen. ’t Was mijn verdiende loon hoor, maar mochten we niet samen op de kamer hebben moeten liggen, dan had ik niet gedaan wat hem zo ver heeft gebracht om een tand uit te boksen 😀
    Kelly onlangs geplaatst…Verblijdingen [24]My Profile

    1. Haha, die VRT! Ik ben benieuwd wie ze hebben kunnen strikken voor hun programma 🙂
      En een tand uitslaan is wel een goede reden om jullie uit elkaar te halen, amai, ik hoop niet dat we hier zulke ruzies zullen krijgen!

  2. Oh my, wat een werk zeg! Je hebt het er maar druk mee. Niet alleen met klussen maar ook met iedereen tevreden houden haha. Dan mag ik niet klagen gezien ik alleen last nu heb van mijn eigen ‘meuk’.
    Kim onlangs geplaatst…4x retro Vaderdag cadeau’sMy Profile

  3. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar een na-foto 😉

    Zelf heb ik nooit anders geweten dan een aparte kamer te hebben en ik heb dat eigenlijk altijd leuk gevonden: als we daar zin in hadden, dan hokten we gewoon samen (matras verslepen was snel gebeurd) en spelen overdag gebeurde gewoon afwisselend in de beide kamers. Maar, als we dat wilden, hadden we inderdaad ook ons eigen rustige plekje en daar hadden we allebei en toe toch ook echt wel nood aan 🙂

  4. Onze kinderkamer zal wellicht ‘af’ zijn als de baby er is, maar wellicht komt het bedje in onze kamer. Dat lijkt mij vooral handiger als je borstvoeding wil geven. Hoe alles praktisch zal verlopen valt natuurlijk af te wachten :-).
    Hoera voor buikhuisbaby’s!
    fieke onlangs geplaatst…De lekkerste granolaMy Profile

    1. Als je écht praktisch wilt zijn is een cosleeper super handig. Of een bedje waarvan je één zijkant kan verwijderen tegen jullie bed aanzetten: dan hoef je ’s nachts niet eens je bed uit. Ideaal 🙂

Comments are closed.