Is de babykamer al klaar?

We hebben 3 baby’s gehad maar nog geen enkele babykamer. Nu nummer vier op komst is wordt er weer hard verbouwd… maar een babykamer zal er niet komen. Het is al heel wat dat onze bijna-3-jarige zal verhuizen van onze kamer naar een eigen, roze domein.

foto 1

Ik ben inmiddels over de helft van deze zwangerschap, en terwijl veel mensen dan al beginnen (of klaar zijn!) met het wassen van romertjes en het inrichten van de commode in de nieuwe kinderkamer, heb ik heel andere dingen aan mijn hoofd. Voor de baby zelf hoeft er maar weinig te worden voorbereid, alleen de anderen gaan er dit keer op vooruit.

BABYKAMER

De oudste werd ruim 2 weken “te vroeg” geboren, amper 3 weken nadat we verhuisd waren. We woonden net in een appartement dat we volledig vanaf nul hadden opgebouwd, en het was al heel wat dat we de deadline van de verhuizing hadden gehaald. Het plan van de babykamer was al vrij vroeg in project gestrand aangezien we redelijk (!) in tijdsnood zaten. Uiteindelijk heeft hij 9 maanden bij ons op de kamer geslapen en toen was zijn eigen kamertje klaar. In het begin van de nacht sliep hij daar, de rest van de nacht lag hij bij ons.

Nummer twee werd geboren 2 weken na een nieuwe verhuizing. Gelukkig was hij te laat, want de verhuizing zelf was pas een paar dagen voor de uitgerekende datum. Opnieuw hadden we geen tijd en ruimte voor een babykamer, en inmiddels was ik er ook wel achter dat we daar toch geen gebruik van zouden maken. Hij heeft 1,5 jaar bij ons geslapen, en toen gingen hij en S. een nieuwe jongenskamer delen. Op verzoek van de oudste trouwens, die liever toch niet alleen wilde slapen.

Bij baby drie hebben we niet eens over een babykamer nagedacht: volkomen overbodig voor ons. Zij slaapt nog altijd bij ons, al is het wel de bedoeling dat ze binnenkort naar boven verhuist om plaats te maken voor de kersverse spruit. Want natuurlijk krijgt ook die geen kamer. Dat zou trouwens niet eens kunnen, want de kamers zijn op.

IMG_4220
Dochter werd speciaal voor de foto nog even in het wiegje gelegd. Het wiegje dat nog van mijn moeder (*1951) is geweest.

BEDJE

Waar de oudste nog in de wieg sliep, en de tweede soms, heeft de derde daar helemaal geen gebruik van gemaakt. Dit keer zetten we hem dan ook niet eens neer. De eerste weken slaapt de baby op een eigen matrasje tussen ons in. Gebruik zeker geen verzorgingskussen daarvoor, want dat heeft opstaande randen én is van plastic wat de veiligheid alleen maar verminderd! Daarna hebben we voor de show een co-sleeper. Een co-sleeper is een bedje dat aan één zijde open is en met die kant tegen het bed van de ouders wordt geschoven. Zo kan de baby in het eigen bedje liggen terwijl hij/zij stiekem toch bij mama ligt.

In de praktijk ligt de baby echter vaker bij ons dan in het eigen nestje, maar dat komt omdat de baby meestal aan de borst in slaap valt en ik hem dan laat liggen waar hij ligt. Niet zelden is dat voornamelijk omdat ik dan zelf al weer ben ingedommeld…

Overdag sliepen onze kinderen beneden, in een mandje in de box. Natuurlijk was er wel veel lawaai, maar als ze dat gewend zijn slapen ze daar gewoon doorheen. En wanneer ze in de draagdoek zaten was er al helemaal geen probleem en sliepen ze altijd als een roosje.

BORSTVOEDING

Ja, ik ben zo’n borstvoedingsfreak die haar kind ’s nachts wil voeden wanneer het daar behoefte aan heeft, en nee, ik wil daar niet zelf mijn bed voor uit. Het lijkt mij persoonlijk stukken vermoeiender om telkens op te staan, je kindje te voeden, het terug in zijn eigen bedje te leggen en dan weer je eigen bed in te duiken. En dat een keer of 6 per nacht… Een andere manier om dat niet te hoeven doen is je kindje op schema voeden, maar dat lijkt me nóg vermoeiender omdat baby’s geen klok kunnen kijken en toch wel wakker worden wanneer ze honger hebben. Of het nu “tijd” is of niet.

Uiteraard zijn er ook baby’s die flesvoeding krijgen. Dan moet je je wel aan een bepaald schema houden om je kind niet te overvoeden, maar daar weet ik niks van af. Co-sleeping is trouwens onveiliger als een baby kunstvoeding krijgt. Dat komt enerzijds omdat de baby niet op de borst is gefixeerd en daardoor kan gaan ‘zwerven’, anderzijds maken de hormonen van een lacterende moeder haar waakzamer en alerter, een moeder die geen borstvoeding geeft mist die hormonen en kan dus minder waakzaam zijn in haar slaap.

Ik hoop van harte dat dit kindje net zo makkelijk is als de broers en zus ’s nachts waren: wakker worden, een beetje jengelen, ik leg het aan de juiste kant aan, de baby drink en valt in slaap, ik val in slaap en we benutten onze tijd zo nuttig tot de volgende voeding. Vraag me dus ’s ochtends vooral niet hoe vaak ik heb gevoed, want dat ga ik echt niet bijhouden. En nu maar hopen dat de nieuwe baby geen huilbaby is, of enorme kraampjes heeft, of reflux, of…

VEILIGHEID

Samen slapen wordt vaak als onveilig beschouwd, en dat kan het ook zijn! Het is daarom belangrijk om niet zomaar met je kindje in bed te gaan liggen, maar even goed op de volgende voorschriften te letten:

  • gebruik geen drugs, medicijnen of te veel alcohol, omdat je reactievermogen ernstig achteruit (maar dit lijkt me sowieso niet zo’n goed idee)
  • extreme vermoeidheid kan er ook voor zorgen dat je dieper slaap en de baby minder goed opmerkt (vermoeidheid is niet te vermijden, maar als je baby een beetje meewerkt kunnen de nachten wel heel wat minder vermoeiend verlopen, zie bovenstaand stukje)
  • roken is uiteraard uit den boze!!! (maar dat is het altijd!)
  • door een te zachte matras of waterbed kan de baby in een “kuil” komen waar ze niet zelf uit kan. Deze ondergrond is dus ongeschikt voor samen slapen
  • Leg de baby niet onder je eigen dekbed, zeker niet als dit een donsdeken is!
  • Zorg dat de baby niet te warm is aangekleed, maar gebruik een goed passende slaapzak. Zo heeft de baby geen dekentje nodig en blijft hij/zij ook temperatuur als hij/zij ’s nachts verplaatst
  • Daarnaast mag de baby niet uit bed kunnen vallen, moeten beide partners weten dat de baby in bed slaapt, mogen er geen huisdieren in bed, leg je je kindje best op de rug te slapen (maar dat is een andere discussie) en gebruik je juist geen hulpmiddelen zoals voedingskussens, aankleedkussen of bedranden.

Hoe het dan wél veilig kan? Op onder andere de volgende sites kan je uitgebreid informatie vinden over veilige manieren om samen te slapen: La Leche League, borstvoeding.com, Kiind, of boeken zoals Slapen met je baby van James McKenna.

PRIVACY

De belangrijkste argumenten, naast veiligheid, die vaak genoemd worden om niet samen met je baby in één bed of op dezelfde kamer te slapen is de privacy van de ouders. De ouders zouden geen “gezelligheid” in bed meer hebben, maar dat valt heus wel op te lossen. Al die kinderen zijn er bij ons echt niet vanzelf gekomen 🙂

Daarnaast zouden kinderen nooit meer in hun eigen bed willen slapen. In het begin misschien niet, maar hoeveel 4, 6, 10 of 18-jarigen liggen nog bij hun ouders in bed? Als ze het basisveiligeidsgevoel meekrijgen dat ze ’s nachts altijd op hun ouders kunnen rekenen willen ze op een gegeven moment écht wel naar een eigen kamer verhuizen.

Sommige ouders kunnen niet slapen als ze elk geluidje van hun baby horen. Ik zou juist moeilijker kunnen slapen als ik zou weten dat mijn baby “iets” wil en ik kan hem/haar niet horen. Maar ik ben niet de moeilijkste slaper, dus ik kan niet beoordelen hoe het is voor andere mensen. Maar met een pasgeborene ben je vaak zo moe dat je toch wel slaapt, denk ik…

“Een kind moet leren om zelf in slaap te vallen”. Van wie moet dat eigenlijk? Van mij hoeft dat niet. Van een crèche ook niet, want kinderen hebben vaak snel genoeg door dat de situatie daar anders is dan thuis en ze blijken flexibel genoeg om zich aan te passen aan de situatie daar. Meestal toch, mocht dat niet zo zijn dan zijn het thuis ook vast niet de makkelijkste slapers en dan is het sowieso even doorbijten tot er betere tijden aanbreken!

Ja, ik ben vaak wel veel tijd kwijt met het in bed leggen van de baby, maar dat is ook een rustmomentje voor mezelf, qualitytime met de baby en een investering voor later. Natuurlijk gaat dit net wat prettiger als de andere kinderen slapen/ Meneer V. thuis is om voor hen te zorgen/ er geen huis vol visite is/ de film op tv niet bijna gaat beginnen/ ik geen examen heb de volgende dag. Soms lig ik me inderdaad op te vreten naast een kind dat niet wil slapen, maar daar wegen de voordelen niet tegenop. Vind ik.

Nee, ik kan het eerste half jaar geen avond weg, en het eerste jaar ook geen nacht, en de eerste 1,5 jaar ook geen weekend. Dat hoeft ook niet van mij, de wereld hoeft niet in hetzelfde tempo te blijven doordraaien als er net een vers kindje is geboren. Ik heb er in elk geval geen behoefte aan, die tijd komt echt wel weer!

MENINGEN

Het slaapgedrag van baby’s en kinderen is een heel gevoelig onderwerp in onze contreien. Zeker omdat we allemaal een druk leven hebben willen we voldoende nachtrust hebben zonder zo min mogelijk “gedoe”. Voor de één betekent dat het kind zo snel mogelijk aanleren om ’s nachts door te slapen in een eigen kamertje, voor mij betekent dat dat ik mijn baby zo dicht mogelijk bij mij heb zodat ik alle signalen opvang en er direct op kan reageren zonder mijn eigen nachtrust te laten verstoren.

Welke methode je ook prefereert, er zijn altijd onderzoeken te vinden die aangeven dat jouw methode de beste is. Wat je ook kiest. Mijn mening is duidelijk, maar ik ga er vanuit dat elke ouder kiest vanuit de overtuiging dat dat het beste is voor het kind.

Het feit dat wij geen gebruik maken van een babykamer en eigen bedje is een keuze die past bij onze manier van opvoeden. Ik weet dat veel mensen andere keuzes maken, en dat instanties zoals Kind en Gezin ook niet overlopen van enthousiasme voor deze manier van je baby te slapen leggen. Mijn mening is duidelijk, maar iedereen moet zelf weten hoe ze hier in staan. Ik ben er echter van overtuigd dat ik én mijn kindje een betere nacht maken door elkaars signalen meteen te kunnen oppikken en daarop te kunnen reageren. In bed. Want doodvermoeid met je baby op de zetel in slaap vallen, dát is pas levensgevaarlijk!

 

Slapen/ sliepen jullie kinderen op een eigen kamer? En waarom wel of niet?

Comments

comments

8 comments on “Is de babykamer al klaar?

  1. Interessant onderwerp. Het valt mij zelfs (zonder kids) op hoeveel mensen hier mee bezig zijn en hoeveel onderling erover gediscussieerd word. Kan me goed indenken dat dit jou een heel veilig gevoel geeft. Kan het zelf wat lastig alleen inschatten hoe ik hier in zou staan.

    1. Zulke dingen groeien ook gewoon, dat is soms ook moeilijk van te voren in te schatten. En niet voor iedereen werkt elke manier… baby’s kunnen nogal een eigen wil hebben waar ouders zich maar beter aan aanpassen 🙂 Binnen de grenzen natuurlijk, maar waar die grenzen liggen bepaalt iedereen zelf.

  2. Wij hadden meteen al besloten dat dochterlief eerst bij ons op de kamer zou gaan slapen (en niet maar een paar weken), dus wij hebben bewust geen kinderkamer ingericht. We hebben onze eigen slaapkamer zo ingericht dat het een gezinskamer werd. Dressoir in de kamer als commode, ledikant naast ons bed en klaar.

    Een jaar verder hebben we het ledikant eigenlijk nooit gebruikt, is ons tweepersoonsbed eruit en liggen er drie lattenbodems en matrassen op de grond waar we heerlijk slapen met zijn drietjes. Ik ben ook te lui om er ’s nachts uit te moeten en de nacht voedingen zijn voor dochterlief nog erg belangrijk. We slapen heerlijk!

    1. Fijn he!
      Wij hebben ook een tijd een driepersoonsbed gehad, toen er standaard 1 en regelmatig 2 kinderen bij ons lagen.

  3. Hier hebben ze allebei op samen op hun eigen kamer geslapen vanaf het begin. kwam eigenlijk ook door het ziekenhuis, ze kregen daar meteen een ritme erin en wij zijn daar niet meer van af geweken. Als ik ooit nog zwanger mag raken wil ik graag dat het kindje bij ons komt slapen. niet in bed maar in een wiegje of co-sleeper.

    1. Oh, daar had ik nog niet eens aan gedacht! Ik ben 2x poliklinisch bevallen en 1x thuis, dus heb van het ziekenhuis niks meegekregen. Onze vroedvrouw is heel erg voor het kindje op de kamer, en zulke mensen zijn heel invloedrijk. Zeker als je net bevallen bent, een lijf vol hormonen hebt en allemaal niet weet hoe je het moet doen! Met elke bevalling ben ik sterker in mijn schoenen komen te staan, dus inmiddels zou ik mijn eigen keuzes doordrijven. Maar dat is wel een keuze die grotendeels door eerste vroedvrouw is aangeraden 🙂

  4. Herkenbaar! Toen ik nog zwanger was van mijn dochter stonden we ons uit te sloven voor een mooie kinderkamer, maar in de praktijk komt ze er nauwelijks 😛 Slapen doet ze bij ons in de kamer: meestal begint ze in haar eigen bedje maar vaak eindigt ze bij ons. Gezellig en zo slapen we tenminste alledrie. Heb het idee dat baby’s in deze maatschappij zo snel mogelijk zelfstandig moeten zijn: zelf in slaap vallen in een eigen bed op een eigen kamer, en zo snel mogelijk van de borstvoeding en zelf gaan eten.. Nee, niet mijn ding. Geniet van je zwangerschap!

    1. Dankjewel!
      Het is dat wij er bij de eerste onmogelijk tijd voor hadden, anders hadden wij vast ook een babykamer gemaakt. Dat is namelijk wel super leuk om te doen en een fijne manier om je voor te bereiden op de komst van je kleintje. Maar het is anders gelopen, en nu kan ik me uitleven op de kamers van de kinderen. Al is het thema dat de jongens hebben bedacht minder mijn ideaalbeeld: spoken en skeletten… Wat dat betreft is een babykamer toch leuker!

Comments are closed.