Fair Wear Friday # Oxfam schoenenactie

Het is een wijdverspreide wijsheid onder ouders: geef een kind geen tweedehands schoenen. Schoenen gaan namelijk naar je voet staan, en als je kind schoenen draagt die door een andere voet gevormd zijn kunnen de eigen voeten zich niet optimaal ontwikkelen. Voor zulke argumenten ben ik meestal nogal gevoelig, en ik ben me eens wat gaan inlezen over deze stelling. Is het een feit of fabel? En wat doe je eigenlijk met al die gedragen (kinder-)schoenen? Op deze Fair Wear Friday ga ik het onderzoeken. 

IMG_0507

SCHOENENBERG

Vorige week moest ik er nog aan geloven: ik kocht in één keer 3 paar kinderschoenen en was direct € 190 armer. Zoals altijd ging ik met de kinderen naar een outlet van dure merken, en samen zochten we uit de oude collectie naar schoenen die zowel mij als het kind in kwestie aanstonden. Voor nummer 1 was het makkelijk, voor nummer 2 hadden we écht stevige (=dure!) schoenen nodig met een deftig voetbed en voor nummer 3 kon ik de rode laarsjes niet weerstaan. Bovendien hebben we binnenkort een gelegenheid waarbij ik graag wil dat ze netjes voor de dag komen, dus ik kon het allemaal best verantwoorden. Er is alleen één probleem: over maximaal 6 maanden zal dit ritueel herhaald moeten worden…

Minstens 2x per jaar hebben alle kinderen nieuwe schoenen nodig, plus 2 paar pantoffels (voor op school en thuis), turnpantoffels, regenlaarzen, in de winter sneeuwlaarzen en in de zomer sandalen. En dan raken er altijd wel exemplaren verloren/ lek/ kapot waardoor we nieuwe kunnen aanschaffen.

TWEEDEHANDS

Nieuwe? Hoezo koop ik vrijwel alle (kinder-)kleding tweedehands en schoenen niet?
Wel, omdat ik me heb laten meeslepen door het verhaal dat gedragen schoenen niet doorgegeven mogen worden.

Pantoffels, turnpantoffels, sneeuwlaarzen, regenlaarzen en Teva’s worden zoveel mogelijk tweedehands gekocht. Die zitten toch niet zo sluitend om de voet dat ze gevormd worden door de dragers. Ze worden binnen het gezin doorgegeven mits ze niet kwijtgespeeld of kapot zijn, en voor de jongste het liefst ook gender-neutraal. Veel schoeisel kan dus over meerdere jaren worden afgeschreven, maar toch blijft het nog altijd een flinke hap uit het budget nemen. Want de “gewone” schoenen koop ik altijd nieuw.

Nieuw voor mezelf, want ik koop enkel kwaliteitsschoenen die heel veel jaar meegaan. Het liefst heb ik dan ook nog zoveel mogelijk paar, zodat ik kan afwisselen en mijn schoenen minder snel verslijten (hoor je mij al betogen waarom ik écht nieuwe schoenen nodig heb?!). Ik heb weleens tweedehands gekocht, maar enkel als ik er in real life tegenaan liep, want online kan ik de staat onmogelijk beoordelen.

Nieuwe schoenen voor S., want hij is de oudste dus ik heb geen voorraad waar ik uit kan kiezen. Nieuw voor K., want het is niet leuk als hij altijd alle dingen van zijn broer moet afdragen, en bovendien heeft hij een schoenentic. En M. is het enige meisje, daar hoef ik verder geen uitleg bij te geven. Nieuw, nieuw, nieuw dus, tenzij ik tegen een fantastisch paar tegenkom op een tweedehandsmarkt.

INLOPEN

Aan je eigen schoenen merk je het ook: het voetbed vormt zich op een gegeven moment naar je eigen voet. Mits je degelijke stappers hebt natuurlijk, anders zijn ze al versleten vóór ze zich hebben kunnen zetten. Ook bij kinderschoenen werkt dit zo: als de schoenen goed zijn ingelopen heeft de schoen van binnen een unieke afdruk gekregen, letterlijk. En het is inderdaad niet aan te raden om die schoenen aan een ander kindje te geven, wiens voeten ook nog aan het groeien en ontwikkelen zijn.

Alleen, welk kind draagt zijn schoenen nu echt lang genoeg om ze goed in te lopen? Die van ons in elk geval niet. Soms zijn ze maar een tiental keer gedragen, of nog minder… Ze hebben zoveel keuze om aan hun voeten te dragen, dat de schoenen echt niet verslijten. Aan de binnenkant niet tenminste – de buitenkant is nog iets anders met hun ruwe spel.

In de praktijk zijn de schoenen al te klein voordat ze zich heeft kunnen aanpassen. In de tussenseizoenen worden de schoenen wel veel gedragen, maar in de zomer en winter zijn het voornamelijk sandalen en sneeuwlaarzen. Buiten. Want binnen zijn het altijd blote voeten of pantoffels (of vooral vaak sokken, maar die optie noem ik niet omdat ik dat eigenlijk niet wil).

Nu dragen de kinderen hun schoenen maximaal 6 maanden, toen ze kleiner waren was dat nog veel korter, met een uitschieter van 6 weken. “Ja mevrouw, kindervoetjes zijn onvoorspelbaar, ze kunnen zomaar opeens een groeischeut krijgen”. Salut, €70, tot over een paar weken.

Conclusie: de kinderschoenen zijn hier nauwelijks ingelopen voordat ze te klein zijn, dus kunnen ze prima doorgegeven worden aan een ander kind. Als er tenminste een ouder is die ze wil hebben, want hoewel veel mensen het economisch zwaar hebben is schoenen toch één van de laatste artikelen die mensen tweedehands kopen.

OXFAM

Toen ik deze week bij ShoeDiscount nieuwe turnpantoffels kocht (de oude waren verloren en S. had ze de dag nadien al nodig!), zag ik de volgende aankondiging:

oxfam-groot

oxfam-lang

In ieder gezin zal er vast een enorm schoenen-overschot zijn, met al die te kleine paren. Vroeger werden alle schoenen in een (groot) gezin afgedragen van de oudste tot de jongste, als ze dan nog niet tot de draad versleten waren. Inmiddels gebeurt dat denk ik nog maar weinig, dus hebben de schoenen een andere bestemming nodig. Dit lijkt mij een goede.

Op mijn eigen lijstje-met-goede-voornemens komt in elk geval te staan dat ik beter om me heen ga kijken of ik ergens mooie, tweedehands schoenen kan vinden. Het aanbod gebruikte stappers moet immers enorm zijn, tenzij die net als hier in de kast liggen te wachten op…  ja op wat eigenlijk?

Morgen ga ik ze wegbrengen. Echt.

Koop jij weleens tweedehands schoenen voor jezelf of je kind? Waarom wel/niet? Wat zijn je beweegredenen hiervoor?

 

 

Comments

comments

4 comments on “Fair Wear Friday # Oxfam schoenenactie

  1. Oh dat is een goede actie van Brantano. Ik ben daar nog nooit geweest, maar zal eens op zoek gaan.
    Hier hebben ze inderdaad veel schoenen: pantoffels en turnpantoffels voor op school (die zijn verplicht en blijven daar ook), regenlaarzen worden hier veel gedragen, in de zomer zijn het vooral de Teva’s en dus blijven de gewone schoenen wat liggen…

  2. Ik koop geen tweedehands schoenen. Zelf heb ik het “maat 42 en smalle voeten” probleem, zoonlief heeft een hoge wreef en de dochter is ook al zo’n moeilijke om schoenen voor te vinden. Als ik jouw overzicht lees hebben ze precies wel weinig schoenen: ik koop één paar stevige schoenen voor in de winter en één paar sandalen voor in de zomer. Ze dragen elk paar ongeveer zes maanden en je kunt hun voetafdrukken echt wel zien in hun schoentjes… Daarnaast hebben ze nog turnslofjes die een heel jaar op school blijven, pantoffels die zelden gedragen worden (die worden doorgegeven en nu weiger ik er nog te kopen voor de oudste), regenlaarsjes en sneeuwschoentjes. Ik weet nog niet of ik nog nieuwe regenlaarsjes en sneeuwschoenen ga kopen, die worden maar zo weinig gedragen dat het eigenlijk niet de moeite is…
    Te kleine schoenen worden elke keer afgegeven in de brantano. Zij hebben altijd een bak om oude schoenen in te deponeren én twee keer per jaar (ik vermoed nu ongeveer) doen ze een schoeneninzamelactie. Bij die actie krijg je dan één kortingsbon per paar schoenen die je inlevert, waardoor we bijna altijd schoenen met korting kochten.

  3. Ik heb schoenmaat 42 en het is vaak al moeilijk om nieuwe schoenen te vinden, laat staan dat ik er tweedehandse zou vinden. Ik vond er ooit wel in een tweedehandswinkel, maar die waren eerder van een falingverkoop dan echt al tweedehands. Ik doe het dus amper, maar dan vooral omdat het een onmogelijke opdracht is.

    1. Dat maakt het inderdaad wel lastig ja! Ik heb “gewoon” 39 dus er is wel wat tweedehands te vinden.
      Voor de jongste heb ik vandaag schoentjes via 2dehands gekocht: kwestie van meteen de daad bij het woord te voegen 🙂

Comments are closed.