Fair Wear Friday # knielappen

Er was en tijd dat ik nog de tijd nam om te naaien. Iets nieuws, bedoel ik dan. Want ook nu zit ik wel wekelijks met naald en draad in mijn handen, maar dan om verstelwerk uit te voeren. Sokken met gaten, uitgescheurde jaslusjes, winkelhaken in broeken, kapot gebeten mouwen, afgesleten boordjes en vooral… knielappen.

Knielappen Chicken Rhythm

 

*Het is een fase, het is een fase, het is een fase, …* Deze mantra blijft maar in mijn hoofd malen terwijl ik voor de zoveelste keer een knielap op een doorgesleten broek naai. Of doorgesleten… gemiddeld is een broek hier een maand oud voor de eerste lap erop wordt gezet.

KRUIPEN

De eerste golf van “doorgesleten knieën” vond plaats toen de kinderen konden kruipen. Alle drie waren ze relatief laat met lopen, dus de (kousen-)broeken hebben heel wat te verduren  verkregen in de maanden daarvoor. Helemaal omdat het hoogzomer was vóór ze hun eerste stapjes zetten, en ik ze ook buiten liet kruipen. Door het park, op het gazon én over de stoep…

Inmiddels kunnen ze lopen als de besten, maar ze spelen nog altijd veel op de grond. Zeker de kleuter ligt uren per dag op de grond en haalt zowel in de klas als thuis de meest creatieve slidings uit op zijn knieën. In de zomer repareren we de schade met een kusje en een pleister, maar de rest van het jaar moet ik daar net wat meer moeite voor doen.

KNIELAPPEN

Het fenomeen knielappen zal geen enkele ouder onbekend zijn, zeker niet de jongensmoeders, of de moeders met onstuimige kinderen, of degenen die dit allemaal hebben… Het hoort nu eenmaal bij de baby/peuter/ kleuter/ schoolkind -fase. Verder dan het tweede leerjaar weet ik het nog niet, maar tot nu toe is er weinig verbetering opgetreden. Zelfs de (klus-)broeken van Meneer V. scheuren nog weleens door aan de knieën. Gelukkig hoef ik daar niks aan te doen, want dat is blijkbaar hip.

Koop ik dan zo’n slechte kwaliteit broeken voor mijn grut? Volgens mij valt dat wel mee en ligt het meer aan het speelgedrag van de kinderen. Er zijn wel broeken op de markt met “ingebouwde knielappen”, speciaal voor jongens van 3 t/m 11 jaar: Mad Monkeys. Het idee is super natuurlijk, en ik heb van horen zeggen dat de kwaliteit dat ook is, maar zelfs voor 2 jongens is het echt boven budget. Zoon 1 en zoon 2 hebben een heel ander postuur, dus investeren met het idee dat ze zo’n broek allebei gaan dragen gaat ook niet altijd even gemakkelijk.

Hoe voorkom ik dan dat ik elke maand naar de winkel moet gaan om nieuwe broeken te kopen?

TWEEDEHANDS

Tweedehands jongensbroeken vinden groter dan maat 104 is bijna onmogelijk. Zelfs van S. naar K. kan ik nauwelijks broeken doorgeven, omdat ze na ontelbare reparaties echt uit elkaar vallen. Shorts kunnen wel worden gerecupereerd, want blijkbaar is de helende werking van kusjes louterender dan naald en draad.

In het tweedehands circuit shoppen gaat moeilijk, aangezien blijkbaar bijna al de jongens hun broeken slopen voordat deze te klein zijn. Fairtrade kopen is ook niet altijd een optie omdat er a) weinig aanbod is, b) enkel online te vinden en broeken moeten toch altijd gepast worden (en retourneren vind ik zo’n gedoe (shame on me!)), c) ik het ook niet altijd kan betalen aangezien de broeken tóch na een paar maanden “op” of te klein zijn… Als compromis koop ik wel altijd biokatoen. Niet zo verantwoord als ik zou willen, maar *het is een fase, het is een fase, het is een fase…*

Gelukkig bestaan er knielappen in alle soorten, kleuren, maten en patronen om de broeken weer op te lappen. Mijn lievelings zijn die van het Belgische Chicken Rhythm, met applicaties voor elk humeur of scheur. Saaie broeken worden onmiddellijk opgeleukt door dino’s of raketten en de lappen worden uitgebreid getest door de broekendrager. Soms koop ik echter ook saaie, vanwege de prijs. Of oma breidt lapjes voor de wollen broeken. Of een stevig stuk stof wordt ingezet als knielap. Of toile cirée. De knielappen houden het altijd goed, al naai ik ze voor de zekerheid ook nog altijd vast in plaats van ze alleen te strijken. Het is alleen dat de stof rond de plakker dan de zwakke schakel wordt…

Broeken die na al het lap-en verstelwerk tóch rijp zijn voor de vuilbak worden getransformeerd tot short, of de stof wordt gebruikt om nieuwe knielappen van te maken. En zo is de cirkel weer net zo rond als het gat.

Heb jij veel (kinder-)kleding te repareren? En zo niet, ligt dat dan aan de kleding of aan de kinderen? Mijn dochter is in dit hele verhaal buiten beschouwing gelaten omdat zij (nog?) niet zo wild speelt én veel meer kleding heeft dan haar broers waardoor ik meer kan afwisselen. Is er bij jullie ook verschil in de staat van jongens- en meisjeskleding?

 

 

Comments

comments

2 comments on “Fair Wear Friday # knielappen

  1. Zo herkenbaar! Ik naai ook niets nieuws meer, het is vooral verstelwerk aan de knieën van de jongensbroeken. En tweedehands zijn ze inderdaad moeilijk te vinden. Tot op de draad versleten, komen ze allicht nooit in dat circuit terecht…

    1. Afgelopen zaterdag heb ik ook een tweedehandsbeurs weer een stapel shorts gekocht, tot boven de knieën. Bij de vorige eigenaars zijn vast hun knieën zelf volledig kapot gespeeld in plaats van hun broeken 🙂
      Hopelijk wordt het snel mooi weer, dan kunnen ze hier ook weer korte broeken aan!

Comments are closed.