Fair Wear Friday # Eerlijk kinderkleding – is dat wel de moeite?!

Kinderen groeien zo snel uit hun kleding als ze klein zijn dat de kleding nauwelijks verslijt. Wanneer ze niet meer zo hard groeien, vallen en spelen ze zo hard dat de kleding soms al versleten is voordat ze te klein is geworden. Als dat gebeurt met je eerlijke aangeschafte fairtrade broek zijn de woorden die in je opkomen waarschijnlijk niet zo idealistisch als je aankoop is geweest *spreekt uit ervaring*. Is het dan geen geld over de balk smijten om fairtrade kinderkleding te kopen als je kroost ambities heeft om professioneel sloper te worden?

Als je het zo leest, zou je inderdaad kunnen denken dat eerlijke kinderkleding alleen is weggelegd voor rijke idealisten die zich afzetten tegen ketenkleding. Zo iemand als ik, bijvoorbeeld *ahum*

LUXEGOED

Nee, ik ben niet rijk, al hoef ik gelukkig ook niet elk dubbeltje 3x om te draaien.
Ja, ik ben wel een idealist, maar dan een van het ploeterende wannabe soort.
Nee, ik voel me niet te goed voor ketens: ik vind ze makkelijk, goedkoop, bereikbaar en handig voor als het zo uitkomt.

Ik dacht dat ik alles al gezegd had, over eerlijke kinderkleding enzo. Blogpost genoeg hierover:
Over dat er zoveel tweedehands te koop is. Dat dat goedkoop is. Hergebruik het meest ecologisch.
Over dat ik soms ook eerlijk koop, om de markt te stimuleren en mezelf de kinderen iets te gunnen wat ik tweedehands niet kan vinden.
Over wat ik vind en wat de feiten zijn.
En ook over dat ik echt niet altijd doe wat ik wil en soms genoeg neem met biologische stoffen.
Maar toen kreeg ik een vraag:

‘Die babykleertjes he, die gaan toch makkelijk een paar rondes mee? Zeker jij met vier kinderen hebt die kleertjes toch wel afgeschreven na zoveel dragen? Bij nummer twee zijn ze toch al tweedehands en daarna derdehands en vierdehands? Dat is toch hartstikke duurzaam?! Dat is toch zelfs beter dan tweedehands kopen?’

Ja!, was mijn impulsreactie, dat is waar. Die kleinste babykleding is alles bij elkaar misschien wel een half jaar gedragen (4x een ruime maand), maar is dat nu het toppunt van duurzaamheid? Dat zou betekenen dat er geen enkele reden meer is om faitrade te kopen als
a) volwassenkleding langer dan een halfjaar wordt gedragen
b) kinderkleding door meer dan één kind wordt gedragen.

Maakt dat fairtrade dan overbodig? Wanneer is het dan wel de moeite?

KINDEREN VOOR KINDEREN

Wel, altijd, eigenlijk.
Juist als kleding maar kort wordt gedragen is het droevig dat er zoveel is geleden tijdens het hele ontstaansproces voor die paar draagbeurten.
Juist als een rompertje na 3x dragen vergeten wordt in de kast tot het te klein is, zou het toch verspilling zijn van alle moeite die er is gedaan, van alle gebruikte pesticiden, van alle onbetaalde overuren, van alle vervuiling en uitbuiting.
Juist als een broek tijdens de tweede speelbeurt scheurt door het glijden van een stenen helling (dat doen mijn kinderen).
Juist dan.

Eerlijke kleding is duurder dan niet eerlijke, dat weet iedereen. Dat het niet duurder is maar eerlijker is ook niet zo verrassend. Hoe dan ook: je moet het wel kunnen betalen. Ik weet dat dat zeker niet voor iedereen geldt, dat er ook een heleboel mensen zijn die niet eens prijsvechterskleding kunnen betalen. Ik weet dat er mensen nauwelijks geld hebben om hun kinderen fatsoenlijk aan te kleding, dat andermans werkomstandigheden wel het laatste van hun zorgen is als ze zelf al jaren hulpeloos werkeloos zijn. Maar daar gaat het nu niet over, het gaat over mij, en wellicht ook over jou.

Ik heb het al gezegd: ik koop vooral tweedehands, en de beperkte financiën spelen daar zeker een rol in. Deze vondsten vul ik aan met fair fashion – hooguit een paar stuks per kind per maat. Al met al hebben de kinderen dan ook niet gigantisch veel kleding. Een capsule wardrobe op kindermaat. Genoeg, maar niet meer dan er wordt gedragen. Behalve dan de dochter, maar jongens toch, wat is er veel tweedehands meisjeskleding!

Niet veel kleding hebben betekent dat alles wordt gedragen. Dat kleding hersteld wordt als er weer eens een gat in is gespeeld. Dat het niet vergeten wordt. Dat het snel wordt gewassen/ gedroogd/ geplooid / gedragen. Dat ik extra mijn best doe om het terug heel en proper te krijgen na een dag roekeloos vertier. Ik ben er zuinig op, en baal gigantisch als het écht kapot of kwijt is. Dat gevoel ben ik verschuldigd aan de mensen die het hebben gemaakt. Vind ik. In theorie. Van te voren…

Bij Kinderen voor Kinderen heb ik namelijk een andere associatie.

DE HAMVRAAG

‘Mijn kinderen dragen niet anders dan ‘gewone’ kleding. Dat keur jij zeker af?!’ 

Nee, natuurlijk niet!
Sterker nog, alleen al deze opmerking geeft me voldoening, want het geeft aan dat je weet hebt van de misstanden in de textielindustrie. Wat je daar verder mee doet is helemaal aan jou. Zolang je weet waarvoor je kiest is het een keuze. Transparantie in het hele verhaal is waar het mij om gaat.

Fair fashion is een beetje mijn dada, daar weet ik veel vanaf en daar hecht ik waarde aan. Dat er werknemers bij Apple van wanhoop uit het raam springen belet mij echter niet om een Macbook te kopen. Dat gas een fossiele brandstof is doet me geen moment twijfelen over mijn fornuis. Dat de bank waar wij onze hypotheek hebben helemaal niet zo vriendelijk investeert neem ik voor lief. Ik weet het, maar ik heb andere prioriteiten. En of jouw prioriteit nu is om iets anders wereldgoeds te doen of om juist iets jezelfgoeds te doen… over dat laatste zou je me nog veel kunnen leren en inspireren!

Ik kies echter bewust voor eerlijke kinderkleding. Want kinderkleding waar kinderhanden aan hebben gewerkt – dat knuffelt net iets minder zacht.

Heeft eerlijke geproduceerde kinderkleding zin, of is het genoeg als het door meerdere kinderen wordt afgedragen?

Comments

comments

2 comments on “Fair Wear Friday # Eerlijk kinderkleding – is dat wel de moeite?!

  1. Tuurlijk heeft het zin.
    En waarom voelen anderen zich altijd een beetje aangevallen, als je bewuste keuzes maakt? Dat is toch wel een beetje vervelend… Inderdaad gaat het over prioriteiten. (want, tja, onze bank is ook niet ok, en ik kook ook deels op gas, bon, elektriciteit is niet veel beter hé, gezien er nog een groot deel van de elektriciteit geproduceerd wordt in gascentrales, is het dan beter om rechtstreeks op gas te koken, da’s allemaal heel moeilijk te zeggen wat de duurzaamste keuze is.)
    Voor computers zijn er nog niet echt duurzame alternatieven, dacht ik? Of wel?
    Ik heb wel een fairphone. Niet altijd even handig als de mainstream (vooral de navigatie werkt slecht), maar bon, ik ben nog altijd blij dat ik zo’n initiatief heb gesteund.
    En ik zit te wachten op het SHORT-seizoen, die blijven beter heel (wel pijnlijker voor de knietjes, dat dan weer wel.)

    1. Knieën genezen vanzelf, na een kusje en een pleister, broeken herstellen zichzelf nooit!
      (en hier is het short-seizoen allang begonnen)

Comments are closed.