Eerste ver-week-dag

Vanavond is F. precies één week oud. Of jong, beter gezegd. We vierden vandaag dan ook zijn eerste ver-week-dag in plaats van zijn verjaardag, zoals grootste broer S. opmerkzaam analyseerde. F. werd verwend met een massage waar hij zichtbaar van ontspande, en wij aten een extra koekje als dessert. Dat hadden we allemaal wel verdiend, na een opwindende kraamweek vol babyblues en babyblauw. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hieperdepiep hoera! De wekige juicht het schattigst van allemaal, de benjamin, het feestvosje, kleine F.

WEKIG

Ja, F. is “wekig” vandaag. Een week waarin hij bijna terug is op zijn geboortegewicht (3880 gram, voor de geïnteresseerden), na heel veel voedingen minus heel veel volle luiers. Een week waarin hij geëxperimenteerd heeft met zijn maximale geluidsvolume en nog meer lieve babykreuntjes. Een week vol ontspannen drinken, venijnige krampjes, kraambezoek en hulp in huis. Een week waarin babyblues en babyblauw soms dicht tegen elkaar aanleunden en soms een uitschieter maakte naar een van beide kanten. Een week waarin het ritme bestond uit >> voedingen, slapen, volle luiers, knuffelen >> repeat. Het was een turbulente week waarin er eigenlijk weinig gebeurde, maar dat hoort zo. Een heel mooie, bijzondere maar ook zware kraamweek.

MAMA

Ik vond afgelopen week zwaarder dan ik me van de andere kinderen kan herinneren. Misschien is het een vertekend beeld van mijn geheugen, maar ik kan me toch niet meer voor de geest halen dat ik zoveel buikpijn heb gehad, en zo moe was… Mijn buik heeft overuren gedraaid om weer enigszins in de oorspronkelijke vorm te herstellen, waarbij alle organen hun vertrouwde plaats weer hebben moeten innemen. Mijn buik- en bekkenbodemspieren hebben hard gewerkt om al die renovaties zo goed mogelijk te ondersteunen -letterlijk-, maar door vermoeidheid gaat dat nog gepaard met aanhoudende naweeën. Gelukkig zit er progressie in en gaat het al stukken beter dan vorige week zondagavond, en ik heb dan ook alle vertrouwen dat ik volgende week zondag al weer grotendeels ben hersteld.

Conclusie:
een vierde bevalling ≠ eerste bevalling
32 jaar ≠ 24 jaar

Ik moet er alleen nog aan wennen dat ik door mijn lichaam wordt teruggefloten. Ik weet echter dat ik moet luisteren, als ik de rest van de vakantie ook nog wil functioneren – en dat wil ik! Want de zomervakantie duurt nog ruim 8 weken – terwijl mijn bevallingsverlof er vanaf morgen opzit, als Meneer V. weer gaat werken…

BRUSJES

De grote kinderen hebben sinds vrijdag vakantie, dus in theorie is de drukte hier losgebarsten. In de praktijk hebben we echter alleen de grootste en de kleinste thuis. K. logeert bij opa en oma, gewoon omdat dat leuk is, en M. is vrijdag in allerijl afgevoerd naar mijn moeder omdat ze plots volstond met waterpokken. De meningen over besmettingsgevaar verschillen, maar omdat het risico groot is voor een jongetje van een paar dagen oud is ze toch gaan logeren…

De rust kan ik goed gebruiken, maar ik had me ook zo verheugd om het voltallige gezin bij elkaar te hebben en de kinderen aan hun nieuwe broertje laten wennen. Zeker M. heeft zich zó verheugd op “het samen zorgen voor de baby” dat ik het spijtig vind dat ze hem nu een paar dagen niet kan zien, vasthouden en knuffelen. Het is niet anders – en zij heeft alle aandacht en goede zorgen van oma voor zich alleen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

BABY

Moeilijke baby’s heb ik gelukkig nooit gehad, en meneertje F. lijkt het meest ontspannen te zijn. Hij is een natuurtalent aan de borst, doet redelijke dutjes, heeft niet te veel last van krampjes en kan zichtbaar genieten van op schoot liggen en gedragen worden. Hij lijkt een levensgenieter te zijn – en dat is heerlijk om te zien. Van zulke geluksbaby’s kan ik er nog wel 3 aan, minstens!

(grapje, Meneer V. ;-))

Gelukkige verweekdag, lieve kleine F., op naar de rest van je leven!

 

 

 

Comments

comments

One thought on “Eerste ver-week-dag

Comments are closed.