Eén jaar Geertruurzaam

Vorige maand bestond mijn blog 1 jaar. Een mijlpaal die in stilte voorbij is gegaan…
Ik weet niet precies op welke datum, aangezien ik eerst een aantal artikelen heb geschreven vóór ik mijn blog bekend heb gemaakt. En die bekendheid, dat is precies waar ik het vandaag over wil hebben.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als verlengstuk van het artikel van eergisteren, waarin ik schreef over mijn onzekerheid en zelftwijfel, wil ik het vandaag hebben over blogambities en -twijfels,

BLOGLAND

Er bestaan ik-weet-niet-hoeveel blogs. Er bestaan ik-weet-niet-hoeveel blogs over kinderen. Er bestaan ik-weet-niet-hoeveel blogs over eenvoudig(-er) leven, duurzaamheid, minimaliseren, klein geluk. En er is mijn blog. Een kiezeltje tussen de reuzen.

Toen ik begon met bloggen had ik als droom/ ambitie/ doel dat ik een baken zou kunnen worden voor iedereen die eenvoudig wil leven met kinderen, op een manier die toegepast kan worden in deze tijd, in de stad. Wellicht wat pretentieus (oké, een behoorlijk verwaand idee eigenlijk), maar een mens mag al dromen, nietwaar?

Eén jaar later moet ik toegeven dat ik toch niet zo goed en uniek ben als ik had gedroomd. Dat heb ik gemerkt aan vergelijkbare blogs die ik heb gevonden, aan de bezoekerscijfers en aan mijn eigen realisme.

TERUGBLIK

Vaker dan over duurzaamheid blijk ik toch te schrijven over persoonlijke zaken.
Nu is het op persoonlijk vlak ook een behoorlijk turbulent jaar geweest: we zijn getrouwd, ik werd (ongepland) zwanger, heel de zwangerschap kwakkelde ik met beperkte energie verder, ons geluksbrengertje werd geboren en de zomervakantie barste los. Allemaal zaken die me meer hebben beziggehouden dan de vraag of je bijvoorbeeld beter papieren of stoffen zakdoeken kan gebruiken*.

Ik heb vooral véél minder gepubliceerd dan ik had bedacht. Niet door gebrek aan inspiratie of ideeën, maar meestal door een tekort aan tijd of energie. Ik heb blogboeken gelezen en -kalenders ingevuld, ik heb een fotoworkshop gevolgd en uitgezocht hoe je technisch een site bouwt, ik heb geschreven en herschreven, ik heb volgens mij een mooie start gemaakt maar vervolgens niet doorgezet… waardoor ik (nog) niet heb bereikt wat ik wil bereiken.

Ja, er zijn een aantal benaderingen geweest voor samenwerkingen met bedrijven of media. Een aantal daarvan zijn niet doorgegaan wegens te zwanger, slechte timing of ik stond er niet achter. Er is wel een artikel gepubliceerd over onze ecologische bruiloft (die helemaal niet bedoelt was als statement maar het achteraf wel is geworden). Het beste van het jaar moet nog komen – in oktober lees je hier meer over.

Nee, ik hou geen win-actie of enquête om het 1-jarig bestaan te vieren- uit angst dat er geen reacties komen. Ik hou het bij goede voornemens en een cadeau voor mezelf.

DUURZAME ONTWIKKELING

“Duurzame ontwikkeling voor mijn kinderen” –  is de ondertitel van mijn blog. Hiermee bedoel ik niet alleen dat ik probeer onze ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden, maar ik streef er ook naar om in de opvoeding waarden mee te geven die vormend zijn voor hun persoonlijkheid. Zaken waarvan ik denk (let op: subjectief!) dat ze bijdragen aan een evenwichtig mens-zijn, nu en later. Concreet komt dit neer op onder andere Steineronderwijs, jaarfeesten vieren, eindeloos veel boeken lezen, laten proeven van kunst en cultuur, de natuur laten ontdekken en eerlijk eten – al is het jammerlijk falen van dit laatste een hoofdstuk apart.

In theorie klinkt dit allemaal heel verantwoord en idealistisch. De praktijk is echter heel anders – dacht ik laatst toen ik in de Franse hypermarché uitviel tegen de kinderen omdat ze luidkeels bleven roepen om welke Lego-sets ze allemaal wilden hebben. Er is duidelijk nog werk aan de winkel…

Ben ik inderdaad iemand die weet hoe het allemaal moet? Iemand die de groene idealen ook toepast? Iemand die zichzelf niet ecologisch bewust mag noemen omdat de kinderen elke dag choco eten en de afwasmachine de vaat laat doen? Iemand die 1001 dingen doet die ingaan tegen milieuvriendelijk leven en ondertussen schrijft over dat ene ding dat toevallig goed gaat? Iemand die pretendeert het “beter te doen dan anderen”? Iemand die het toch niet goed kan doen “omdat ik 4 kinderen heb”?
Twee opmerkingen hierover:

  • “groen leven” is geen wedstrijd met goed/ beter/ best.
  • alle mensen die ik ken die zich bezighouden met dit onderwerp, beweren van zichzelf dat ze lichtgroen zijn en niet dondergroen. Verwijzend naar mijn eerste bedenking lijkt het wel alsof mensen die goed bezig zijn zichzelf liever onderdanig opstellen dan publiekelijk trots zijn op hun levensstijl. Behalve dan de maffia van milieu-activisten: die denken dat groen leven een wedstrijd is.

Een kenmerk van duurzame ontwikkeling is dat ideeën vaak moeten rijpen en niet in één klap succesvol zijn. Laat ik dat proces dan ook maar wensen voor mijn blog. Het frappante is dat ik afgelopen week opeens maar liefst 3 uitnodigingen voor blogevents en samenwerkingen heb ontvangen, nog vóór ik dit artikel had afgerond. Karma?

VOORUITBLIK

De zomervakantie is gedaan, dus voor mij is de vakantie begonnen. Bovendien is baby F. nog geen drie maanden, dus ik heb ook nog eens bevallingsverlof! Ongegeneerd rusten en thuis rommelen is dus volledig gerechtvaardigd, maar ik maak graag van de vrijgekomen tijd gebruik om op te ruimen te bloggen.

Ik wil eindelijk eens frequent gaan schrijven. Niet alleen omdat het mezelf helpt mijn gedachten te orden, maar ook omdat ik denk wél wat te vertellen te hebben. Dit staat weliswaar haaks op mijn gebrek aan zelfvertrouwen, maar ik zou zo graag willen laten zien dat ik ook ergens veel van afweet. Ook al ben ik op mijn 32ste nog altijd niet afgestudeerd en nog steeds niet begonnen aan een professionele carrière…

Ik hoop komend jaar terug te kunnen gaan naar mijn oorspronkelijke uitgangspunt: bloggen over duurzame ontwikkeling met mijn vier kinderen als doel én belemmering. Mijn visie is immers onveranderd gebleven afgelopen blogjaar…

BLOGNIEUWS

Voor wie heel dit stukje heeft gelezen om nu spectaculair nieuws te vernemen komt helaas bedrogen uit. Ik wil alleen maar meedelen dat ik serieuzer wil gaan bloggen: vaker, beter, afwisselender, opener, persoonlijker, informatiever en meer van dat soort tegenstrijdigheden.

Ik ga verder op zoek naar de rode groene draad van mijn blog, lezerspubliek, een draagvak, samenwerkingen, of ik talent heb én naar mezelf.

En omdat bij een (blog-)verjaardag een cadeau hoort, geef ik dat aan mezelf: om mezelf te stimuleren ben ik eindelijk een logo aan het ontwerpen. Een geschenk om mijn blog herkenbaar te maken en mezelf eraan te herinneren waar ik voor sta en wat ik wil uitdragen. Online, maar vooral in het echte leven. Ik werk aan een herkenbaar beeld als totem voor wie ik ben – en ondertussen hoop ik dat jullie mij beter kunnen (terug-)vinden. Ik laat me namelijk niet alleen inspireren door de kinderen, om wie het allemaal draait, maar ook door reacties en virtuele contacten met jullie, lezers. Dankjewel daarvoor.

Ik heb zin in het nieuwe blogjaar!

 

Wie of jou inspireert jou om te doen wat je graag doet?

* voor wie het graag wil weten: papieren tissues uit een doos

Comments

comments

10 comments on “Eén jaar Geertruurzaam

  1. Wauw, is dat nog maar een jaar? Het lijkt alsof je al veel langer schrijft.
    Wat ik geleerd heb met bloggen is dat je vooral je eigen ding moet doen. Ik vind het sowieso ontzettend knap dat jij met vier kinderen zo frequent blijft bloggen. Onze kleine meid is al bijna 12 weken en ik heb sinds haar geboorte amper tijd gevonden om te bloggen. Laat staan om andere dingen te doen! (Oké, ik lees tussendoor wel enkele van mijn favoriete blogs maar reageer bijna niet meer wegens tijdsgebrek. Hier wou ik toch even reageren: goed bezig, en ik blijf je graag lezen!)
    fieke onlangs geplaatst…Verbeelding Book Challenge 2016 | gelezen in juni, juli en augustusMy Profile

  2. Een jaar pas, het voelt alsof ik je al veel langer lees. En ik lees je graag, zelfs al zijn die kinderen er bij mij nooit gekomen. Ik denk dat ik het meest geïnspireerd raak door mensen die net één stapje meer zetten dan ik, op groen gebied bijvoorbeeld. Mensen die mijlenver voor lopen, die denk ik toch niet in te kunnen halen….. En dank voor je *, dát doe ik dus alvast goed 🙂

  3. Een trouwe volger hier. Ik lees je graag, hoe veel of weinig je ook schrijft. Ik zal wat meer reageren, want ook interactie is erg leuk. Ik ben zelf ook zoekende in mijn blog. Wat wel en wat niet? Hoe wil ik het invullen, wat wil ik bereiken? Gefeliciteerd met je blogverjaardag!
    José onlangs geplaatst…WolbroekjesMy Profile

  4. Papieren tissues uit een doos?! Daar mag je eens een uitgebreidere blogpost over schrijven! 😉

    Proficiat met de blogverjaardag! Hoe het hier evolueert, maakt me niet echt uit. Ik bedoel maar: ik volg je en ik lees de berichten waarvan de titel me aanspreekt. Toon en frequentie, logo en inhoud, je doet er maar gewoon mee wat voor jou goed voelt! 🙂 Nog veel blogplezier, dat vooral!
    Kelly onlangs geplaatst…Cacao overnight oats (+ filmpje!)My Profile

  5. Serieus, papieren zakdoekjes zijn ecologisch beter? Geldt dat ook als je de zakdoeken samen met de rest wast en allergie aanvallen hebt waarbij 30 stoffen zakdoeken doorweken op een dag niet echt uitzonderlijk is?

    Los daarvan, ik kom hier al een jaar graag lezen. Als deel van een ander lichtgroen gezin herken ik veel en steek ik af en toe nog iets op. Proficiat met je blogverjaardag!
    trijnewijn onlangs geplaatst…As we speak #4My Profile

Comments are closed.