De waskamer zoals die was voordat het een iskamer werd

Een baan heb ik niet, maar werk wel. Veel werk. Meer dan genoeg, in elk geval. Vooral was. Nee, dat is, maar ik heb veel wasgoed. Allee, die kinderen hebben veel was en ik moet dat wassen. De wasmachine dan toch, maar ik moet het systeem draaiende houden… In elk geval: ik heb dus geen baan, maar wel werk en dus ook werkomstandigheden. Een heuse waskamer stond hoog op mijn verlanglijstje, en zoals je op deze foto’s kan zien was er nog wel wat verbeterwerk aan deze ruimte… Kijk mee en huiver:

De foto’s zijn van lang geleden, 5 jaar, om precies te zijn. Dat was in de tijd dat ik nog niet recht kon fotograferen en nog geen programma had om ze te corrigeren. Nu kan ik dat wel, maar zijn de oude foto’s op zo’n manier opgeslagen dat ik ze alsnog niet kan bewerken. Het geeft wel een extra dramatisch effect, toch?

WASKAMER

Toen we dit huis kochten, nu zes jaar geleden, was één van de grote troeven de wasruimte. Niet dat dat toen al een wasruimte was, want de wasmachine van de vorige eigenaar stond bij de buren (lang verhaal). De ruime ruimte voor de badkamer palmde ik echter meteen als waskamer in, want we hadden één kind toen, en dus een heleboel was. Ah ja…

Het is een heel grote kamer, maar door de indeling was ze zeer onhandig: een schouw, drie deuren + twee schuifdeuren, een raam en een radiator maakte dat er nauwelijks plaats was iets op te hangen of neer te zetten. Niet meer dan een doorloop met sta-in-de-wegs. Een waskamer die alleen aan de wasmachine te herkennen was aan de functie.

De schuifdeuren naar de badkamer vormden het uitgangspunt voor het ontwerp van deze ruimte, maar uiteindelijk bleken de deuren zo krom te zijn dat ze niet meer te recupereren waren. Het raam was van enkel glas en kon alleen in de ‘gewone stand’ open, maar dan kwamen er buurpoezen via het platte dak naar binnen. In de praktijk was het dus dicht, net als de donkerblauwe fluwelen gordijnen – de achterburen zijn niet veraf.

Het piepschuimen plafond spande de kroon. Niet alleen is dat het afschuwelijkste dat ik ooit heb gezien, het lijkt me ook extreem gevaarlijk in geval van brand. Het gat zat er al na enkele maanden in, nadat we een lekkage hadden gehad bij het vernieuwen van het dak.

De ondiepe, witte kasten (die niet goed sloten) stonden los tegen een vaste schouw, dus maakten ze de kamer een stuk kleiner. De wasmachinekast was hier al deels vernieuwd – dat had je natuurlijk al meteen gezien.

De wc (bovenste foto) was een ijskoud, aangebouwd hokje en had een deur die niet helemaal open kon, maar ook niet helemaal dicht. De vaste asbak aan de muur maakte het helemaal af.

Na een jaar heeft Meneer V. de badkamer en de waskamer helemaal opgeknapt en ze gemaakt tot wat ze nu zijn – al zijn de spreekwoordelijke plinten nog altijd niet bevestigd en is het verval alweer ingetreden. De tand des tijds en vooral de kinderen laten duidelijk hun sporen na. En die vele wassen, natuurlijk.

Waarom ik nu met zo’n oud verhaal aankom?
Overmorgen toon ik de waskamer zoals deze nu is, en ik drijf de spanning graag wat op. Dat is alles.
Ben je al nieuwsgierig?

Comments

comments

5 comments on “De waskamer zoals die was voordat het een iskamer werd

Comments are closed.