De jongenskamer zoals die was

Mijn post van afgelopen dinsdag heeft blijkbaar wat losgemaakt. Ook bij ons trouwens, want we hebben zowaar wat knopen doorgehakt en concreet besproken hoe en wat er geregeld moet worden om mij weer te laten slapen. En over concreet gesproken, de broodnodige verbouwingen in huis gaan in volle vaart door. De kinderen krijgen namelijk allemaal een andere kamer. Allemaal, behalve de baby, want aan babykamers doen we niet. Is er eigenlijk een oorzakelijk verband tussen zwangerschap en verbouwen? Of hebben we zoveel kinderen om het huis sneller af te krijgen? Je zou er bijna wat van gaan denken… al chance dat het einde in zicht komt!

jongenskamer

Dus voor iedereen die zich zorgen maakt: we zijn wel degelijk heel hard aan het werk met babyvoorbereidingen. Alleen leek het soms net alsof we aan het verbouwen waren zonder directe aanleiding. Wel met strakke deadline, maar zonder dat de oorzaak werd genoemd. Nu hebben we echter een naam voor de nieuwe telg “in de bezinningsfase”, dus het wordt al wat concreter. Tijd om niet alleen uit te kijken naar alle veranderingen, maar ook om afscheid te nemen van bepaalde fases, zoals de gedeelde jongenskamer…

RENOVEREN

Vijf jaar wonen we nu in dit huis, en de eerste kamer die is opgeknapt is de huidige jongenskamer. Dit was namelijk de enige kamer met dubbelglas, en aangezien overige ramen niet direct zijn vervangen was beginnen met deze kamer het meest logische. Oorspronkelijk was ze bedoeld voor S., maar tegen dat de kamer af was, was zijn broertje al 1,5 en wilde S. graag samen slapen. Prima, goed plan jongens! Uiteraard was de planning weer strak, want zusje M. was al onderweg…

Opknappen betekende in ons geval: de muren helemaal kaal kappen en opnieuw (laten) bezetten, een prominente schouw verwijderen om meer plaats te creëren, het valse plafond van piepschuim (!!!) wegbreken en vervangen door een strak, geïsoleerd plafond met mouluren die net origineel lijken, alle leidingen van elektriciteit en cv vervangen, een voorzetwand tegen de achtergevel plaatsen zodat deze direct geïsoleerd kon worden, een nieuwe radiator ophangen, de originele deur kaal halen en opnieuw schilderen, zelf een vensterbank, plinten en chambrants maken, de oude planchévloer die niet meer kon worden gerecupereerd vervangen door nieuw parket (met ondervloer en vloerisolatie) en eindeloos schilderen, schilderen, schilderen… Alleen aan het raam is niks veranderd, behalve dan de positie van ” beste raam” naar ”lelijkste raam(kozijn)”. Maar het is te goed om te vervangen, dus blijft het zo.

En dit was dan een simpele kamer om op te knappen, niet eens te verbouwen.

JONGENSKAMER

Om wat van de energie te compenseren die de renovaties al gekost hadden, zorgden we voor de aanplant van een nieuw stuk bos in de kamer. Daarna kon het inrichten beginnen en werd de jongenskamer zoals ze nu al niet meer is.

jongenskamer

Het ledikant en de commode zijn nog van mijn moeder geweest (˚1951), maar ze zijn opgeknapt door Meneer V. De XL-letterbak is van VT wonen en kochten we nieuw. Daarin staat een verzameling van gekregen en gemaakte spulletjes. En boeken, toen nog niet zoveel, nu héél veel! De vogelmobile boven het bedje maakte ik, de Niels Holgersson van vilt is handgemaakt door iemand anders. Het boekenplankje is stiekem een kruidenrekje van Ikea. De gordijnen hingen er al van de vorige eigenaar en wachten nog altijd op vervanging…

De kuipstoel op de bovenste foto komt eveneens van mijn opa en oma vandaan, ze kochten hem ergens in de jaren ’60. Beneden in de living staan de bijbehorende twee exemplaren. De kast is blijven staan van de vorige eigenaar van het huis, maar heeft een zware metamorfose moeten ondergaan voordat ‘ie zo werd zoals hij nu is.

jongenskamer

Het juniorbed van S. kochten we tweedehands, na een lange zoektocht. We wilden namelijk geen groot bed voor zo’n klein jongetje, maar wel een bed waar we zelf bij konden liggen als meneertje niet kon slapen. Uiteindelijk werd het dit bed, dat binnen een paar weken gaat worden doorgeschoven naar het zusje. De wollen deken naaide ik zelf.

SAMEN SLAPEN

3,5 jaar geleden wilde S. per se samen slapen met zijn broertje, inmiddels kan hij niet wachten tot hij zijn eigen kamer heeft. Ik denk dat het voor hem ook heel goed is om een eigen plekje te krijgen waar hij zich kan terugtrekken, want het is iemand die de emoties hoog heeft zitten en regelmatig overprikkeld wordt. Voor K. zal het echter wel een aanpassing zijn, al beweert hij dat hij graag een eigen kamer wil…

… dat wil hij blijkbaar zó graag, dat hij elke avond samen met M. in ons grote bed in slaap valt “omdat hij niet alleen wil slapen”. Als wij naar bed gaan tilt Meneer V. hem naar boven, naar zijn eigen bed. M. ligt nu nog bij ons op de kamer, en ook zij wordt dan overgelegd in haar eigen bedje. Een bedje en plekje dat binnenkort ter beschikking zal moeten staan voor de nieuwe broer of zus. Ook voor haar hebben we nog wat overtuigingskracht nodig om haar in haar nieuwe kamer te gaan laten slapen, al is ze in een aantal opzichten een stuk zelfstandiger dan haar grote broer. Er zal in elk geval een hoop roze verf aan te pas moeten komen.

Of moeten, moeten, zo is het nu ook weer niet. Mocht het allemaal niet zo gaan zoals we bedacht hadden, dan kunnen K. en M. nog altijd een kamer gaan delen. Maar hoe lossen we dan de discussie op over spoken en skeletten óf roze op?! Een derde mogelijkheid is dat er weer iemand bij ons komt slapen, maar die optie houden we nog even geheim. Wegens plaatsgebrek, maar ook omdat ik denk dat ze het allemaal best kunnen en ergens ook wel willen. Maar we hebben al één slapeloze in de familie, dus we kunnen altijd besluiten om de verdeling te herzien als de kinderen daar gelukkiger van worden…

KAMERRUIL

Zodra de nieuwe kamers klaar zijn verhuizen S. en M. in principe daar naar toe. K. blijft achter in de jongenskamer. We hebben hem al proberen te overtuigen dat hij super veel geluk heeft omdat hij straks de grootste kamer voor zichzelf heeft, maar we zullen meer middelen moeten inzetten om aan de lokroep van een “nieuwe kamer” te kunnen weerstaan. Daarom krijgt hij volgende week, op zijn verjaardag, een echt piratenbed met glijbaan. Hoe stoer wil je het hebben?!

De styling van de nieuwe kamers heb ik al helemaal in mijn hoofd, en voor het grootste gedeelte ook in huis. Het zal wederom een mix worden van zelfgemaakt, tweedehands, vintage, Ikea-hack en gekregen spullen. Ik heb er alle vertrouwen in dat het mooi wordt.

En de baby? Die komt bij ons op de kamer. De enige kamer in huis die nog niet onder handen is genomen en waar alles staat wat nergens anders plaats heeft. Hopelijk is er nog tijd genoeg om ook hier een klein plekje mooi te maken voor het nieuwe kindje.

Hebben jullie voor elk kind een eigen kamer?

Comments

comments