Dag van de Aarde 2017

Vandaag is het weer Dag van de Aarde, net zoals het dat gisteren ook was en morgen en over 681 jaar ook zal zijn. Dat van gisteren weet ik zeker, dat van morgen bijna zeker en op een 2698 hoop ik van harte. Dat er een heleboel moet veranderen in de wereld om dat jaar op een leefbare manier te halen is iets dat me steeds hoger komt te zitten. Hoe meer ik me er bewust van ben, hoe meer ik voor het milieu doe of laat, hoe meer zorgen ik me over maak. Ik leef nu, mijn kinderen zijn de generatie van morgen – geen betere dag voor bewustwording dan vandaag: Dag van de Aarde 2017.

Dag van de Aarde 2016 beleefde ik zo, maar ik heb er al veel vaker over geschreven; over hoe ik met vallen en opstaan probeer om de kinderen bewust te maken van niet alleen hun eigen leven, maar ook dat van de planeet. Soms lukt dat al beter dan een andere keer, maar ik doe mijn best.

BEWUSTWORDING

Anno 2017 zijn kinderen heel goed op de hoogte van mondiale en lokale milieuvraagstukken. Begrippen als plasticsoep, broeikaseffect en ontbossing zijn heel gekend door kinderen vanaf een jaar of 8. Mijn 6 en 8-jarige zijn er in elk geval vertrouwd mee, en daarmee is de bezorgdheid erover ook een stuk mee doorgegeven.

De oudste is een echte denker. Hij geeft zelf aan dat hij rustig wordt in de natuur, dat hij liever in een dorp wil wonen ‘om lekker te genieten van de vrije natuur’. Als je hem vraagt wat hij later wil worden, zegt hij op een stortplaats te willen wonen en daar uitvindingen doen. Recycleren dus. En ontdekkingen doen om het milieu te helpen. De plasticsoep oplossen, dat lijkt hem wel wat. Vooral omdat hij dan zo beroemd en rijk zal worden dat hij alle Lego van de wereld kan kopen.

We praten er best vaak over, S. en ik, maar altijd op zijn initiatief. Ik leg hem uit wat hij wil weten, of we zoeken het op. Hij leest graag boeken over afvalverwerking en zonne-energie, al gaat het hem voornamelijk om de machines en constructies die daarvoor worden gebruikt. Hij is leergierig en nieuwsgierig en begaan met de wereld om hem heen. En ik kan dat alleen maar toejuichen.

ERVARINGEN

Praten is echter niet voor iedereen de beste manier om zich dingen eigen te maken. Zeker kinderen hebben ervaringen nodig om zich bewust te worden van iets. En daarom doen we dingen die ik eigenlijk niet zou willen doen. Dingen zoals kinderboerderijen en dierentuinen bezoeken, bijvoorbeeld. Varkensboeren en boerenijs. Paaseieren zoeken. Marshmellows roosteren.

Enerzijds zijn het ervaringen die ik hen niet wil ontnemen. Herinneringen aan mijn eigen kindertijd. Jeugdsentiment. Niet uit de toon vallen bij anderen. Hen ervan zien genieten. Er geen gewicht aan hangen door het te verbieden terwijl anderen het wel doen. Er geen ophef over maken.

Anderzijds kan ik hen nooit wijsmaken dat het belangrijk is om de olifanten te beschermen, als ze nog nooit zo’n reus in het echt hebben gezien. Hoe weten ze in wat voor betonhokken varkens moeten wonen als ze nog nooit op een varkensboerderij zijn  geweest. Respect krijgen voor de flora en fauna gaat niet uit een boek, daarvoor moet je dingen ervaren. Niet per se het onrecht zelf, maar wel de lijdende voorwerpen. Ik wil dat ze zoveel mogelijk van de wereld om zich heen zien, zodat ze weten waar ze zuinig op moeten zijn.

(en nee, ik neem hen niet mee naar de jungle, de Kalmthoutse hei is ook natuur.)

VOORBEELDEN

Er zijn ook een heleboel dingen die ik wél wil doen – en ook doe. De manier van bewust leven doorgeven. Voortleven. Bij de kinderen patronen laten inslijten die ze later moeilijk kunnen loslaten.

Tweedehands spullen vinden ze de doodnormaalste zaak van de wereld. Het volledig vegetarisch/ grotendeels veganistisch eetpatroon ook. Biologisch. Eco. Verpakkingsvrij. Geen shampoo gebruiken. Lage temperatuur in huis. Wasmiddel maken. Eigen zakjes mee.

Dat ze het normaal vinden wil uiteraard niet zeggen dat ze er ook altijd blij mee zijn. Niet voor niks kiezen ze donuts als ontbijt op hun verjaardag, willen ze naar McDonalds in de vakantie en zijn hun lievelingswinkels Ikea en Decathlon. Ze zijn onverzadigbaar als we snoep hebben, kijken het liefst dagen filmpjes op Youtube en dromen ervan de hele Lego-catalogus in hun bezit krijgen. Ze snappen niet altijd dat ik niet gewoon schoenen bestel via de computer, maar dat ik eerst verschillende biedingen uitbreng in plaats van er de volgende werkdag een pakket wordt afgeleverd.

Ze spannen samen om verheerlijkte zaken voor elkaar te krijgen, vormen een team van kinderen tegen mij. Ze smeden plannen en werken samen om hun doel te bereiken. Heel goed, samenwerking is de enige sleutel voor het oplossingen van de milieuproblematiek.Ze houden van een heleboel dingen die ik verafschuw – en dat is hun goed recht 🙂

Het zijn dingen die voor hen bijzonder zijn als we eens toegeven, waar ze extra van genieten. Dingen die hen bijblijven wellicht, zoete herinneringen, smaken naar meer. Tegelijk weet ik dat zulke uitspattingen een andere plaats in hun geheugen zullen innemen dan de dagdagelijkse sleur. Het gewone leven. Zonnebloempitjes en rozijnen. Tweedehandsbeurzen en de kringloop. Fietsen. IJs maken. Broodzakken.

Of het nu Earth Day of gewoon zaterdag is, vandaag was weer een dag van fietsen, taart bakken, minimaliseren, naar de bakker lopen en naar de glasbak. En ook van televisiekijken en een chocolade paasei eten. Een dag zoals er zovelen zijn. Een gewone dag, waarvan ik hoop dat de mensen in 2712 er ook veel van mogen beleven – in elk geval 365, als het geen schrikkeljaar is dan. Daarom leer ik mijn kinderen nu al om zuinig te zijn op de planeet:

Hoeveel begrijpen kinderen van duurzaamheid? En kocht jij ook chocolade paaseitjes in de afprijzing? 

 

Comments

comments

4 comments on “Dag van de Aarde 2017

    1. Hoe ouder ze worden, hoe meer invloed de buitenwereld krijgt inderdaad. Daarom hebben we bijvoorbeeld ook heel bewust gekozen voor de school die waar ze nu op zitten, omdat ik weet dat zij grotendeels dezelfde idealen nastreven én dat daar veelal ouders op af komen die deels hetzelfde denken. De invloed van vriendjes kan je niet sturen, maar invloed op waar ze de vriendjes maken kan (nog!) wel 🙂

  1. Schat, als mensen zoals jij niet onophoudelijk zouden baren, dan is die aarde er over een paar honderd jaar nog in volle glorie hoor. Maar als jij gelukkig wordt van je sprookjeswereld vol ecokleertjes en biologisch afbreekbare vaatwastabletjes terwijl je ondertussen keihard meewerkt aan de ondergang van deze planeet door gul bij te dragen aan de overbevolking: geniet er maar lekker van. Anderen kunnen het straks niet meer!

Comments are closed.