Camping La Semnadisse

Drie jaar geleden vond ik camping La Semnadisse door te googlen naar “kleine camping + Frankrijk + meertje + kampvuur”. Destijds hebben we er 2,5 week gekampeerd met onze tent, dit jaar zijn we geüpgraded tot net-alsof-kampeerders in een stacaravan. Het is een zoals-je-het-leven-bedoelt-camping waar ik nog elke dag heimwee naar heb.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Camping La Semnadisse ligt aan de rand van het gehucht Semnadisse, naast het dorpje Rimondeix, in de Creuse in Frankrijk. De camping van de Nederlandse eigenaren ligt op een prachtig terrein van ruim 4,5 hectare weide- en bosgrond. Er zijn vlakke en glooiende velden, plaatsen met volop zon of schaduw van grote eiken, eisen of appelbomen. Sommige plaatsen hebben een schitterend uitzicht, andere zijn intiemer gelegen. Alle 30 plekken hebben ongekend royale afmetingen voor een maximum aan privacy voor de tijdelijke bewoners, en minimale geluidsoverlast voor de campingburen.

NET-ALSOF-KAMPEREN

Ik ben verliefd op onze reusachtige katoenen tent, maar we vonden het nét iets te spannend om met een baby van 6 weken te gaan kamperen. Omdat we echter wilden voorkomen dat wij het entertainment-team van onze eigen kinderen zouden moeten zijn (dat zijn we thuis al), wilden we heel graag op een camping staan zodat ze gemakkelijk vriendjes zouden kunnen vinden om mee te spelen. Op een camping gaat dat nu eenmaal net wat gemakkelijker dan vanuit een huisje. Bovendien wilden we het buitengevoel van kamperen stiekem ook niet missen.

la semnadisse

De zoekterm van dit jaar luidde dus: huisje op camping. De combinatie “leuk”, “betaalbaar” en “geschikt voor 6 (zes!) personen” is echter niet zo evident. Gelukkig werkt mijn geheugen soms beter dan een zoekmachine, en herinnerde ik me hoe fantastisch de stacaravans zijn op La Semnadisse.

Wie, net als ik, bij het woord “stacaravan” denkt aan schotelantennes, grastapijten en tuinkabouters, zal zijn mening moeten herzien bij het aanschouwen van deze exemplaren. De caravans zijn eenvoudig en gedateerd, maar prima in orde. Ze zijn allemaal anders, maar elke caravan heeft een geweldige houten veranda aan de voorkant, waardoor je een instant-buitengevoel hebt. Net als in een tent, maar dan met deftige stoelen en een kookstel op ergonomische hoogte. Water is er niet, maar door gebruik te moeten maken van de gezamenlijke sanitaire voorzieningen en de afwasplaatsen voelden we ons toch nog een beetje kampeerders.

De veranda’OLYMPUS DIGITAL CAMERAs zijn samengesteld uit recupmateriaal, de inboedel is een feest voor kringloopfanaten. Het zijn de paradepaardjes voor een camping waar hergebruik niet meer dan logisch is en recycleren tot kunst verheven wordt. Wij hadden met onze “Jos en Pauline” de seventies-variant van de caravans: gehaakte lampenkappen, zware stoelen rond de tafel en bruin gebloemde zetels.

Ja, ik ben nog steeds verliefd op onze tent, al heeft hij er een geduchte concurrent bij. Echte bedden, tafels, stoelen, zetels en ruimte, zonder in te boeten aan het buitenleven – we zouden er best aan kunnen wennen.

KAMPVUUR

Bij elke plaats is er een vuurplaats aanwezig. Wat is er nu leuker dan samen hout sprokkelen en bij het vallen van de avond een vuurtje te stoken om broodjes te bakken boven de vlammen?

la semnadisse

Zelf broodjes bakken is leuk en lekker, maar het kan altijd een stapje professioneler: op vrijdagavond wordt er op de camping traditioneel pizza-avond gehouden. Er is een heus bakhuisje waar heel de middag het vuur wordt opgestookt op ’s avonds pizza’s te kunnen bakken in de houtoven. Wie wil mag helpen deeg kneden, toppings snijden, bodems uitrollen, pizza’s beleggen of serveren.

Buiten de vrijblijvende pizza-avond wordt er geen entertainment georganiseerd. Dat is ook niet nodig, want juist dat zorgde ervoor dat de kinderen elkaar gingen opzoeken. Het publiek bestaat immers grotendeels uit gezinnen met (jonge) kinderen uit Nederland en België – plus enkele Duitsers, Spanjaarden en Engelsen.

De sfeer was ongedwongen, een beetje elitair alternatief, prettig genoeg om een babbeltje te maken tijdens het afwassen maar met -letterlijk- genoeg afstand om niet elk moment bij elkaar in de voortent te staan. De kinderen hadden als missie “vrienden maken” en dat is gelukt, wij hebben er een babysit voor thuis aan overgehouden.

MEERTJE

Net als de vorige vakantie hier, was het ook nu bloedheet. De kinderen wilden daarom elke dag zwemmen – en ook wij konden de dagelijkse lokroep van het verkoelende water niet weerstaan.

Een boswandeling van een paar minuten brengt je naar een prachtige, besloten vallei waar een meertje ligt. Het is niet groot, maar aangezien er alleen maar campinggasten kunnen komen is het er nooit druk. Kleine kinderen kunnen hier rustig onstuimig spelen in het ondiepe water.

Er zijn genoeg zonne- en schaduwplekken om te zitten en in “made in China” (= grapje voor Noord-Brabanders) zouden ze jaloers zijn op de hoeveelheid opblaasspeelgoed dat er voorhanden is. De sfeer was er zo gemoedelijk dat iedereen zijn speelgoed de ganse kampeervakantie liet liggen, vrij voor ieders gebruik. Maar hoe kleurrijk alle krokodillen, bootjes, banden en bedden ook waren, de aftandse surfplank van de camping was bij alle kinderen favoriet.

la semnadisse

SPELEN

Op de camping zijn twee speelplaatsen met schommels, zandbakken en wipkippen, maar stel je er niet te veel van voor. Dat is ook niet nodig, want eigenlijk is heel het terrein één groot speelveld. Het is juist rustig dat de kinderen, óók die van 3 jaar, geheel zelfstandig naar “de speeltuin” kunnen zonder dat je bang hoeft te zijn voor gevaarlijke glijbanen, je moet duwen op de draaimolen of je kroost kwijt bent tussen het overvloed aan speeltoestellen.

la semnadisse

Naast de boerderij staat de “hangar”: een open loods met daarin de bar. Het is ingericht met een bonte verzameling aan brocante meubels, een bibliotheekkast met kinderboeken, luie zetels en een verzameling poppenwagens, fietsjes en ander rollend kinderspeelgoed.

En ’s avonds, als het kindergekwetter was verstomd, hoorde je een uil in de verte roepen. Een relmuis voelde zich genoeg thuis om elke avond over het fornuis te komen snuffelen of we alle etensresten hebben opgeruimd – niet dus, we hebben tenslotte vakantie!

’s Nachts, als ook de babyman zich had overgegeven aan de slaap, hoorde je enkel nog de krekels in het gras tjilpen. Aan de hemel waren ontelbaar veel sterren te zien, meer dan ik op welk plekje ter aarde ik ook heb mogen aanschouwen. In de buitendouche kon ik de dag van me afspoelen, zo onder de sterrenhemel. Een paar uur slaap was me dan gegund (onderbroken door de nachtvoedingen van F.), voor ik ’s ochtends gewekt werd door de eerste ruzie over wie de verse broden mag dragen van de receptie tot de stacaravan. Lang leve de romantiek van een gezinsvakantie!

Maar het aller-, aller-, allerleukste van de hele vakantie was toch wel dit:

la semnadisse

Een ritje met de tractor van campingbaas Alastair – elke avond was het weer spannend of hij zou gaan rijden of niet. En áls hij reed, dan kwamen uit alle hoeken en gaten, tenten en caravans, toiletgebouwen en afwasplaatsen de kinderen aangerend op mee te rijden: ‘Harder, harder, haaaaardeeeeer!’

 

Wij hebben al een lijst met vakantieplannen voor minstens de komende 20 jaar, maar het is altijd fijn om ervaringen van anderen te lezen. Wat is jullie lievelingscamping?

 

Comments

comments

4 comments on “Camping La Semnadisse

Comments are closed.