Borstvoeding voor kindjes en kalfjes

Ik ben een langvoedster. Dat wil zeggen dat ik mijn kinderen lang borstvoeding heb gegeven/ ga geven. “Lang” is natuurlijk relatief, maar in elk geval (veel) langer dan de meeste mama’s geven. De oudste kreeg 9 maanden borstvoeding, de tweede 1,5 jaar en de derde 2,5 jaar. Gemiddeld is dit nog altijd korter dan de 2 jaar (!) die de Wereldgezondsheidsorganisatie adviseert, óók voor kinderen in de rijke landen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag is het World Vegan Day, een mooie dag om eens stil te staan bij de borstvoeding van… kalfjes. Want “gewone melk” is in feite niets anders dan koeienborstvoeding. Of dit aantrekkelijker klinkt dan “de witte motor” drinken? Voor mij in elk geval niet… Melk moet niet.

BORSTVOEDING

Na de geboorte van een baby komt de melkproductie van een moeder (meestal) op gang. Op vraag van je kindje wordt er melk gemaakt, waarbij het de eerste tijd enorm zoeken is naar vraag en aanbod van de moedermelk. Hoe méér een baby vraagt, hoe meer melk je borsten produceren. Tot ze na een paar dagen 6 cupmaten zijn gegroeid, zo hard zijn als een baksteen en in het rond spuiten zodra je ze aanraakt. Dus mannen: blijf eraf! Het is aan de baby om de melkproductie weer te reguleren. Baby en moeder werken als een team samen om de borstvoeding te laten slagen.

Het is helaas niet iedere moeder gegeven om borstvoeding te geven, al heeft dat in de meeste gevallen meer te maken met slechte begeleiding dan met een fysieke oorzaak. Er zijn ook moeders die overtuigd zijn dat kunstvoeding beter is. Dat moet ieder voor zich weten, als iedere moeder blij wordt van haar keuze is het niet aan mij om daar iets van te vinden. Wél verdrietig word ik van moeders die noodgedwongen moeten stoppen met borstvoeding, omdat het om een of andere manier niet gaat.

Na de nodige problemen bij de oudste, geniet ik nu (meestal) heel erg van het borstvoeding geven. Het is het ultieme moment om “te werken” aan de moeder-babyband. Moedermelk is precies zo samengesteld, dat het biedt wat baby F. nu nodig heeft. De samenstelling verandert met de groei en ontwikkeling van hem, en de melkproductie zal afnemen op het moment dat hij meer andere voeding binnenkrijgt en minder bij mij zal drinken. De WHO adviseert niet voor niets 6 maanden exclusieve borstvoeding, en tot 2 jaar moedermelk als melkproduct.

Ik weet ook wel dat ik hier het ideaalbeeld van borstvoeding geven beschrijf, maar dat is hoe het bij mij gaat. Inmiddels heb ik behoorlijk wat ervaring en gaat het zoals ik het iedereen gun. Dat dit vaak niet zo is en ik makkelijk praten heb omdat ik thuis ben weet ik ook wel, maar daar heb ik het nu niet over.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

KOEIENMELK

Koeienmoeders kunnen niet kiezen of ze hun kalfje zelf voeden. Ze krijgen vaak zelfs niet eens de kans om hun kleintje droog te likken. Na een zwangerschap van 9 maanden krijgen ze nauwelijks gelegenheid om hun baby te leren kennen en te verzorgen.

Net als mensen geven koeien ook alleen maar melk als ze zwanger zijn geweest en er vraag naar melk is. Vraag, die normaal door hun kalfje wordt gesteld, die onder natuurlijke omstandigheden 6 à 12 maanden bij de moeder drinkt.

In de meeste gevallen krijgen de kalfjes wel de eerste afgekolfde moedermelk, maar daarna drinken ze vaak enkel nog kunstmelk. Soms krijgen ze wel nog een tijd volle melk te drinken, maar dat kan alleen maar omdat koeien zó worden gekweekt dat ze tot 300% méér melk geven dan hun natuurlijke melkproductie zou zijn na het baren.

Kalfjes zijn een bijproduct van de melkproductie: oorzaak en gevolg tegelijk.

  • Meisjeskalfjes worden soms wel bijgehouden om hun moeder op te volgen: na 2 jaar worden ze al voor het eerst kunstmatig bevrucht. Na het krijgen van hun kalf, worden ze na ongeveer 3 maanden opnieuw zwanger, terwijl ze tot de zevende maand melk moeten geven. Ze krijgen dan twee maanden zwangerschapsverlof voor ze opnieuw een kalf krijgen en de melkproductie wordt opgeschroefd. Als alles “goed” gaat kan ze dit blijven doen tot ze op ongeveer 5 jarige leeftijd wordt geslacht.
  • Jonge stiertjes zijn nutteloos voor de melkindustrie, maar kunnen wel gebruikt worden voor de productie van kalfsvlees. Op het hoe en wat daarvan ga ik nu niet in, maar het is wél belangrijk om te weten dat je door het afnemen van melk ook bijdraagt aan de basis van de vleesindustrie, namelijk “vlees”.

Nee, koeien zijn geen mensen, maar mensen zijn wel dieren.

BIOLOGISCH

Toen ik nog zuivel at, kocht ik wel zoveel mogelijk biologische zuivel. “Koeien mogen ook buiten spelen”,  was mijn motto. Ik had er echter niet aan gedacht dat biologische melk (als ik het zo opschrijf klinkt dat wat raar, alsof andere koeien niet biologische melk geven!) ook alleen maar wordt verkregen na het krijgen van een kalfje. Die koeien krijgen dan wel biologisch voer, hebben meer ruimte en mogen meer naar buiten, in feite blijft het proces van de melkproductie hetzelfde.

Kalfjes blijven langer bij hun moeder dan op reguliere boerderijen, maar of de scheiding na een paar weken makkelijker is dan direct na de geboorte… mijn (moeder-)gevoel zegt eerder het tegenovergestelde.

KEUTERBOEREN

En wat dan met het romantische beeld van “de keuterboer” met 3 koeien, 1 paard, 5 schapen, 2 varkens, 1 hond, 1 kat en 8 kippen? Zorgt deze niet heel wat beter voor zijn koeien en kalfjes?

Of wat met de kleine dorpjes in Verweggistan, waar heel de stam drinkt van de melk van 1 koe?

Daar komt de melk niet vandaan die hier in de koeling ligt, dus in feite is het niet nodig om daar een mening over te hebben. Door echter hier melk / karnemelk/ yoghurt / vla/ boter/ kaas / koekjes, croissants/ hagelslag… af te nemen, geef je indirect wél je toestemming voor de huidige gang van zaken op de boerderijen hier en nu. Precies wat ik ook nog veel te vaak doe…

MELK MOET NIET

Het ligt niet echt in mijn aard om opruiende berichten te schrijven, mensen rechtstreeks te confronteren met misverstanden in de wereld of iemand willen overtuigen. Althans, ik doe steeds mijn best om zaken vanuit mijn standpunt te beschrijven en aan te geven hoe ik het zie, zonder het te verkondigen als De Waarheid. Maar soms, heel soms, schrijf ik iets dat ik zelf ook had willen lezen. Al heb ik de scherpe kantjes eraf gehaald en heel de milieuproblematiek achterwege gelaten – een argument dat voor mij rationeel veel meer van belang is.

Maar een pasgeboren, verse baby aan de borst, dat maakt iets in mij los. Een gevoel dat iedere moeder zou mogen beleven. Ik pieker er nog niet over om af te kolven voor een kalf, mijn melk is voor mijn baby. Want al zijn koeien geen mensen, mensen zijn wel dieren.

Vind je dit een vervelend bericht om te lezen? Wil je eens proberen hoe het is om plantaardig te eten? Schrijf je dan in voor Easy Vegan: een initiatief van EVA om je te helpen 21 dagen lang te laten ontdekken hoe lekker, makkelijk en gezond veganistisch eten is. 

Comments

comments

5 comments on “Borstvoeding voor kindjes en kalfjes

    1. Eigenlijk wil ik helemaal niet belerend zijn, maar ik hoop door de vergelijking te maken met mijn eigen kinderen aan de borst, dat ik vanuit persoonlijk standpunt de zaak kan belichten. En inderdaad, het is een stuk minder zichtbaar dan de vleesindustrie. Ik had er tot een paar jaar geleden gewoon nog nooit over nagedacht – tot ik de optelsom maakte van mijn eigen ervaring als moeder én een soortgelijk artikel dat ik las.

  1. Fijn dat het langvoeden voor jou lukt! Ik heb het na 12 weken voltijds ‘moeten’ opgeven omdat ik weer aan het werk moest, en kolven op mijn werk geen optie is. Ik geef nu nog steeds ’s morgens en ’s avonds borstvoeding, maar merk dat mijn productie sterk achteruit aan het lopen is, helaas :-(. Ik vind het heel erg jammer dat het zo moet lopen, maar ik troost me met de gedachte dat ik het geprobeerd heb, en dat ze toch wel 12 weken heeft gehad, ondanks de heel moeilijke start als prematuur…

    1. Jullie hebben zeker een moeilijke start gehad, en hoera dat het jullie samen toch gelukt is om vol te houden! En elke voeding die ze nu nog krijgt is meegenomen, toch?

      Jammer dat kolven niet kan op je werk, dat is toch een recht dacht ik? Wat dat betreft heb ik inderdaad makkelijk praten: steeds thuis met de kinderen, dus geen gedoe met kolven, flesjes etc. De maatschappij is niet echt bv-vriendelijk helaas…

Comments are closed.