Bakfietsen met kinderen

Ik ben een angsthaas in het verkeer. En iedereen die hier in de buurt woont begrijpt vast wel waarom. Wij wonen in een wijk waar ongelooflijk hard en vaak ook onbeschoft wordt gereden. Straatraces, geen richting aangeven, afsnijden, door bochten scheuren en de weg blokkeren om een babbeltje te slaan met de vrienden is hier heel gebruikelijk. En ik slalom daar tussendoor met mijn bakfiets, volgeladen met kinderen, bang om ze deel te laten nemen aan het verkeer. Ze mogen lekker in de bakfiets blijven zitten tot… eh…

bakfiets.nl

VERKEERSLES

Natuurlijk weet ik wel dat het niet helpt om de kinderen zo lang uit het verkeer te houden: vroeg of laat zullen ze het toch eens zelf moeten doen. En die eerste keer blijft een eerste keer, of ze nu 4 of 8 jaar oud zijn. Inzicht zullen ze moeten leren door de ervaring van het zelf-fietsen en het participeren in het verkeer.

Ergens denk ik wel dat ze een voordeel hebben ten opzichte van kinderen die met de auto naar school worden gebracht of die achterop de fiets zitten: ze zitten vóór mij en zien dus wat er om hen heen gebeurt. Hoeveel ze er van opsteken weet ik niet, maar ze zijn zeker niet onbekend met de voorbijrazende auto’s, de vele fietsers en de zomaar overstekende voetgangers.

Maar ik weet het, ik wéét het, ik moet de jongens zelf laten oefenen. Ik denk dat ik degene ben die dat de grootste uitdaging vind.

KINDEREN

De oudste vindt het al lang best om in de bakfiets te zitten, wellicht omdat hij het voorbankje voor zich alleen heeft en relatief rustig kan zitten op zijn uitkijkpost. Ik vermoed echter dat er een grote onzekerheid is die hem blokkeert om het te proberen. Technisch gezien kan hij perfect fietsen, hij luistert uitstekend als we op pad zijn en hij kent de regels en het traject naar school. Maar hij dénkt dat hij het niet kan. En ik overtuig hem niet van het tegendeel…

De middelste wil heel graag zelf fietsen, maar met zijn 4,5 jaar ben ik daar nog niet zo happig op. Kleine stukjes mag hij het wel, maar ik vertrouw hem nog niet helemaal. Stom eigenlijk, want ik wil mijn angst niet op de kinderen overdragen. Dit is al een generatie gebeurd, dus ik zou niet niet in dezelfde valkuil mogen trappen. Maar ik trap nog liever zelf met de drie in de bak dan dat ik ze de fase doorloop waarin ze leren om zelf te fietsen.

BAKFIETS

Toch zal ik, of ja de kinderen, er binnenkort toch aan moeten gaan geloven: er gaat zelf gefietst moeten worden. De bakfiets wordt te klein voor drie, of eigenlijk worden zij te groot. Zolang het mooi weer is, is er nog niet zoveel aan de hand, maar als ik de regentent wil gebruiken om de kleintjes droog te houden moet S. zijn hoofd al door de ritsopening steken omdat hij er niet meer onder past. Bovendien moet ik, als ze allemaal mee zijn, toch een behoorlijk gewicht in beweging brengen. 3 kinderen + 1 mama + 1 bakfiets = 13 + 18 + 23 + 60 + 50 kg = 164 kg. En dan hebben we het nog niet eens over kleding en bagage…

Gemiddeld fiets ik toch twee uur per dag, al dan niet met voltallige bemanning. De bak zit ook echt vol met 3 kinderen en hun spullen. Standaard is er dan “een baas van de rijstwafels” die iedereen van proviand voorziet voor onderweg. Na 20 minuten valt de middelste in slaap, zodat hij als een dronkeman zit rond te tollen op zijn plaatsje. Boem, een kopstoot tegen zijn buurvrouw, bonk, tegen de rug van zijn broer, en de ruzie is begonnen. En ik fiets zo hard als ik kan om zo snel mogelijk weer thuis te zijn met mijn lading.

Hou ik dat allemaal kan volhouden:

IMG_0492

Ik heb een elektrische bakfiets…

Vanaf welke leeftijd laat jij jouw kinderen zelf fietsen?

Comments

comments

4 comments on “Bakfietsen met kinderen

  1. Ik herken je zorgen over het verkeer. Ik heb mijn kinderen om die reden heel lang te voet naar school gebracht. Dan had ik meer controle. Op de fiets vond ik ze meer van die ongeleide projectielen. Toen we naar het platteland verhuisden gingen ze met de fiets. De jongste was toen 10.

    1. Ongeleide projectielen is wel een passende omschrijving. Ik heb gewoon nog geen vertrouwen in hun inschatting van het verkeer… Maar we hebben geoefend vandaag, dus ik maak wel meteen werk van mijn eigen tekortkomingen 🙂

  2. Ik heb zelfs een ‘gewone’ elektrische fiets. Maar ik werk op 25 kilometer van huis en doe dat elke dag met de fiets. Echt een gerief vind ik dat. Ik fietste als kind al heel snel zelf naar school, maar dat was in een rustige omgeving en met mijn oudere broer en zussen. Heb je trouwens geen school dichterbij huis?

    1. We wonen al heel dicht bij school!
      En 25 km x2 km elke dag, dat is een serieuze afstand. Ik maak vooral stadsritjes, dus dat is de helft van de tijd fietsen en de rest wachten aan het rood licht…

Comments are closed.