40 dagen zonder vlees

Carnaval is voorbij, het vasten is begonnen. Dat betekent ook dat de Dagen Zonder Vlees zijn weer zijn gestart. Van 10 februari tot 26 maart 2016 worden mensen uitgedaagd om geen vlees en vis te eten, om zo de ecologische voetafdruk te verkleinen. Elke dag dat je vegetarisch eet bespaar je 11 m2 ecologische voetafdruk, 1000 liter water en 2 kg broeikaseffect. Meer dan 74.000 mensen hebben zich ingeschreven om de uitdaging aan te gaan. Ik ook.

dagenzondervlees

Oké, eigenlijk is het vooral voor de statistieken dat ik mij heb ingeschreven, want als fulltime vegetariër en wannabe-veganist is er geen uitdaging aan 40 dagen geen vlees of vis eten. Maar ik heb nog wel wat extra doelen waar ik deze 40 dagen naar wil streven.

VEGETARIËR

Al vanaf baby eet ik vegetarisch, dus ik heb makkelijk praten. Ik heb me nooit hoeven afzetten tegen mijn ouders daarover, heb nooit onbegrip gehad van mijn omgeving en ik ben ook nooit in de verleiding om toch nog één keer zo’n sappige biefstuk te eten.

Ik grijp niet naar ‘nepvlees’. Ik hoef niet te zitten kniezen wat ik nu weer zal maken bij mijn aardappels en groenten. En ik denk ook niet na over vleesvervangers van soja, want die zijn ook niet zo schoon.

Geen overgangsfase, geen omslagpunt, niet cold turkey hoeven afkicken. Dat was voor Meneer V. wel anders toen wij gingen samenwonen. “Zelfs het eten is anders!” riep hij na een paar weken uit. Inmiddels is hij het volledig gewend, want ik kook op een manier dat het niet opvalt dat er geen vlees of vis in zit, al zeg ik het zelf. Op restaurant gaat hij echter volluit voor een stuk vlees of vis. Dat is hem van harte gegund, want het zal mij een worst wezen wie er wel of geen vlees eet.

VEGANIST

Ik moet eerlijk bekennen dat het leven als veganist, waar ik zo goed aan begonnen was, er een beetje bij ingeschoten is de afgelopen maanden. Het schuldgevoel is er echter alleen maar groter op geworden, dus het is hoog tijd dat ik terugga naar waar ik voor heb gekozen en waar ik volledig achter sta: het veganisme.

De reden van deze mislukking is mijn zwangerschap. De eerste maanden was ik zo ontzettend misselijk en kon ik maar met moeite iets binnenhouden, dat ik al blij was dat ik iets kon eten zonder meteen alles er weer uit te gooien. Ik at dus enkel dingen waar ik goesting in had, voor zover er iets was waar ik naar uitkeek. En wat doe je in zo’n situatie: je grijpt terug naar je oude patronen. Ik heb geloof ik nog nooit zoveel yoghurt gegeten als de afgelopen tijd…

Het avondeten heb ik beter kunnen volhouden, want meestal hoefde ik niet veel meer aan te passen dan de kaas weglaten uit het eten. Koken was echter een enorme opgave, dus ik heb niet de moed gehad om veel te experimenteren met nieuwe recepten. Ik was al blij als ik mijn gezin elke dag een soort van maaltijd kon voorschotelen!

(ik geef toe dat het ook een beetje angst voor het onbekende was, dat ik me niet eerder heb herpakt. Ik weet redelijk wat af van voedselwaardes, maar ik was pas net veganistisch gaan eten en ik had toch angst dat ik tekorten zou opdoen. Ik weet wel dat je perfect veganistisch kan eten tijdens een zwangerschap, mits de nodige aanvullingen, maar omdat ik toch al nauwelijks iets kon eten was ik hier huiverig over. Bovendien ontbrak het me aan energie om me er in te verdiepen… en omdat de zwangerschap ook niet was gepland heb ik me van te voren ook niet ingelezen.)

Inmiddels gaat het gelukkig beter en zijn de scherpe kantjes van de misselijkheid af. Als ik heel moe ben (nogal vaak) heb ik er nog wel last van, maar de trek in eten is terug. Hoog tijd dus om mezelf weer bij elkaar te rapen en de uitdaging opnieuw aan te gaan!

EXTRA UITDAGINGEN

Voor wie het laten staan van vlees en vis an sich geen punt is, heeft DZV ook 3 extra uitdagingen bedacht:

  1. Meer seizoensgroenten
  2. Minder voedselverspilling
  3. Minder verpakkingen

Dagen Zonder Vlees voor gevorderden dus. Nu zijn dit sowieso al punten waar ik op probeer te letten, maar een extra herinnering is nooit weg. Voor mezelf wil ik vooral het plezier in koken én eten terug proberen te krijgen, en weer strikter worden in het veganisme.

Ik wil nieuwe recepten gaan uitproberen, eindelijk eens meedoen met #kookboekweek (de eerste conceptartikelen zijn al geschreven!) en weer proberen te genieten van uitdagingen. Ik wil terug volledig plantaardig gaan eten.

BEWUSTWORDING

Vlees of vis maak ik in elk geval niet klaar, en aangezien ik de kok ben thuis eten Meneer V. en de kinderen (thuis) ook geen vlees. Het avondeten is grotendeels veganistisch, en het gebak tegenwoordig ook. Ontbijt is nog een groot zuivelfestijn, maar daar wil ik me niet te hard mee bemoeien. Ik ben er nu eenmaal mee begonnen om hen zuivel te laten eten, en ik vind niet dat ik hen dat nu zomaar kan verbieden. Twee van de drie kinderen zijn echte boter-, kaas-, en eierfanaten.

Ik reik ze wel plantaardige alternatieven aan, want als het meezit eten ze dit ook graag en kan ik de zuivel wél vervangen. De dochter drinkt inmiddels met liefde rijstemelk, maar bij de ander hoef ik daar niet mee aan te komen. Plezier in eten weegt in dit geval niet op tegen het dierenleed, is mijn persoonlijke keuze. Ik wil hen ook de kans geven om hun smaak te ontwikkelen en nieuwe dingen te proberen, ik heb al één dramatische eter…

En als de kinderen later toch hardcore carnivoren worden? Ik acht de kans klein, maar wie weet. Hopelijk kan ik hen meegeven wat mijn beweegredenen zijn om geen vlees te eten, en met een beetje geluk en indoctrinatie kiezen ze later zelf om hun dagen magen zonder vlees te vullen.

 

Eet jij (veel) vlees?

Comments

comments

4 comments on “40 dagen zonder vlees

  1. Wat een goed idee om er zelf extra doelstellingen aan te koppelen! Aangezien ik al een heel tijd vegetariër ben, zijn die 40 dagen ook niet bepaald een uitdaging meer. Ik neem dit idee zeker mee 🙂 Bedankt!

  2. Oh, wat een gemak, dat iedereen in je omgeving zo begripvol is! Hier gelukkig ook geen problemen met de mannelijke wederhelft: die eet thuis gewoon ook vegetarisch. Hij kookt wel graag met ‘nieuwere’ vleesvervangers, terwijl ik me liever gewoon houd bij tempeh, tofu en seitan. Deze week kookt hij een ganse week en staan er eens sojawokreepjes en sojaschnitzels op het menu. Maar ik vind dat ook wel lekker, zo af en toe, dus jeej 🙂

    Yoghurt eten wij dan weer nooit, we kunnen zuivel ook allebei steeds moeilijker verdragen. Veel succes alleszins met meer plantaardig! En als het de ene dag niet gelukt is, probeer je het gewoon de volgende dag opnieuw, hé.

    1. Ja, het is echt wel gemakkelijk dat wij zo zijn opgevoed. Ik heb gewoon een heel ander denkpatroon over eten aangeleerd dan de meeste mensen. Nu heb ik wel bewust de keuze gemaakt om volledig plantaardig te gaan eten (voornamelijk om milieuredenen) en opeens moet ik wél gaan nadenken over vervangers. Hoewel, ik denk eigenlijk dat ik nog altijd een voorsprong heb, en buiten het ontbijt heb ik er weinig moeite mee. Nu nog de laatste loodjes, en dan kan ik ook gaan genieten van de voldoening die het me geeft!

Comments are closed.